TERUGRONDE
|
Datum
Dinsdag 13 januari 2026
Woensdag 21 januari 2026 Woensdag 4 februari 2026 Woensdag 11 februari 2026 Dinsdag 24 februari 2026 Woensdag 4 maart 2026 Woensdag 18 maart 2026 Woensdag 25 maart 2026 Zaterdag 11 april 2026 Donderdag 16 april 2026 Woensdag 29 april 2026 Maandag 4 mei 2026 Woensdag 20 mei 2026 Dinsdag 26 mei 2026 Woensdag 3 juni 2026 |
Plaats
Nijlen
Berchem Bornem Berchem Lier Berchem Zoersel Berchem Pulderbos Lier Berchem Brecht Berchem Heist op den Berg Berchem |
Wedstrijd
Den Bonten Os 2014 - JOE PILERS
JOE PILERS - Electro Jacobs BC 't Zandhof 1 - JOE PILERS JOE PILERS - Billiard Promotion Team De Plezante Hoek Kartuizers - JOE PILERS JOE PILERS - AS Keukens De Willy's - JOE PILERS JOE PILERS - MDC De Nieuwe Lantaarn 1 Garage Vandoninck - JOE PILERS De Plezante Hoek 1 - JOE PILERS JOE PILERS - Haarteam Solana Den Dremmel - JOE PILERS JOE PILERS - Starrenhof 1 KBC Kot Goor - JOE PILERS JOE PILERS - Euro Enterprises |
Uitslag
1 - 3
|
Wed.punten
14,82 - 22,89
|
13/01/2026 © Joe Pilers
Vandaag trokken we richting de Kempen waar we het opnamen tegen de rode lantaarn van onze reeks, Den Bonten Os 2014. Vorig seizoen konden de Nijlenaars nog net aan degradatie ontsnappen (14de), maar dit seizoen zitten ze opnieuw in puntennood en klinkt de alarmbel steeds luider. Toch betekent dat niet dat we ze zomaar even op onze sokken gaan oppeuzelen. We hebben namelijk tegen ploegen uit de onderste regionen van het klassement een niet al te beste reputatie…
■ TONY Martinez (17) – GUY (17)
Guy stond vanavond tegenover Tony, een speler die hij in de heenronde al eens had verslagen in amper 19 beurten. Dat was toen natuurlijk, maar ook nu was hij na drie opeenvolgende winstpartijen (waarvan twee in 21 beurten) torenhoog favoriet om ons meteen op voorsprong te zetten. Maar na een veelbelovende start (2-4 na 4 beurten) ondervond onze ploegmakker jammer genoeg hoe grillig een vormcurve kan zijn. Guy scoorde tijdens de volgende dertien beurten slechts één schamel puntje, maar gelukkig deed Tony het met twee stuks al niet veel beter (4-5 na 17 beurten). Maar er was beterschap op komst. Weliswaar met wat hulp van de biljartgoden, maar met onder meer twee duootjes was hij even later toch al aardig op weg richting overwinning (4-11 na 24 beurten). Tony probeerde nog wanhopig terug te vechten, maar kwam hoe langer hoe meer in een uitzichtloze situatie te zitten (6-15 na 32 beurten). Guy kon de zegebloemen nu al ruiken, maar onder het motto ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’ duurde het nog twaalf ellelange beurten alvorens de 0-1 voorsprong een feit was. En dit na een toch nog sterke eindsprint van Tony (13-17 in 44 beurten).
■ PATRICK De Maesschalck (21) – MARCO (25)
Vorig seizoen liet Marco nog zien (in 19 beurten) dat hij de sterkste was in deze ‘clash of the captains’, maar dat was toen nog naar 21 te spelen punten. Nu dus naar 25 punten, wat toch een heel andere uitdaging is. Vanaf het prille begin legden beide spelers er meteen de pees op. Marco met een reeksje van 1,4,2 (4-7 na 3 beurten), en Patrick met twee triootjes (7-8 na 6 beurten). Na een triootje in beurt 9 kwam Marco dan voor het eerst mathematisch aan de leiding (7-12), maar kwam dan aansluitend in een mindere periode terecht. Het scoren verliep nu wat moeizamer, maar Patrick kon daar niet echt van profiteren (9-12 na 13 beurten, 12-14 na 16 beurten en 13-17 na 21 beurten). Beide spelers hielden de spanning er dus stevig in en gaven elkaar geen duimbreed toe, tot onze ploegmakker dan ‘out of the blue’ een mooie serie van zes bijeen knalde (14-23 na 22 beurten). Patrick kwam de klap (begrijpelijk) niet meer te boven, en vijf beurten was zijn lot - na een moedige strijd - bezegeld (14-25 in 27 beurten). Wederom een knappe prestatie van onze captain, dik verdiend bekroond met zijn vierde ‘man van de match’ notering. Waar zitten al die criticasters nu die beweren dat hij die 25 punten niet aankan?
■ MARC (28) – GEERT Verreet (23)
Marc moest het nu opnemen tegen de op papier moeilijkste tegenstrever van de avond, Geert Verreet. Geert is met een gemiddelde van 6,47 punten per wedstrijd ook dit seizoen weer puntenpakker bij uitstek in zijn team, en eindigde de vorige twee seizoenen niet voor niets op een 3de en 4de plaats in het individuele klassement. Marc was er dus niet gerust in, maar tot zijn grote verbazing leek Geert zijn dagje niet te hebben. Geert kwam lange tijd amper tot scoren, maar Marc kon daar - ondanks een goed begin (5-2 na 3 beurten) - nauwelijks voordeel uit halen (8-5 na 13 beurten). Vanaf beurt veertien kwam onze ploegmakker dan toch eindelijk op toerental met een reeks van 1,3,1,1,2,1, maar daarmee had hij een slapende hond wakker gemaakt, want Geert antwoordde gelijkertijd tegen met onder meer tweemaal vier stuks (17-15 na 19 beurten). Marc’s opflakkering was dus een maat voor niets geweest, en bovendien had Geert nu na dit rondje spierballengerol mentaal voordeel. Marc begon nu - te veel - driehoekjes (waar hij toch een patent op heeft) te missen, en dan weet je al halvelings dat het niet goed komt. Zeven nulbeurten later stond hij mathematisch al zeven punten in’t krijt (17-19 na 26 beurten), en nog eens zes beurten verder maakte Geert dan - dik verdiend - een einde aan zijn calvarietocht (20-23 in 32 beurten).
■ DRÉ Van Den Schoor (28) – NICK (32)
Onze Nick moest het nu voor de drie punten opnemen tegen Dré, een speler die hij in de eerste beurt van de heenwedstrijd nog een serieuze dreun verkocht met een serie van zestien. Of Dré daar een trauma aan heeft overgehouden, weten we niet zeker, maar het is toch opvallend dat het daarna nog nauwelijks is goed gekomen. Zo is het bv. al zeven competitiewedstrijden geleden dat hij nog eens won. Maar ook bij Nick loopt het een pak minder goed dan in het begin van de competitie. Toen nog continue flirtend met promotie, maar tegenwoordig gemiddeld nog amper 0,7250 spelend. Niettemin beloofde het toch een interessante pot te gaan worden, wat het uiteindelijk ook werd. Niet hoogstaand, verre van zelfs, maar wel bijzonder spannend. Vanaf het begin werd meteen duidelijk dat beide spelers kampten met een vorm- en vertrouwensprobleem. Aanvankelijk kon Dré de schijn nog hoog houden (8-5 na 8 beurten), maar gaandeweg werd het toch steeds duidelijker dat deze match - net als bij Nick - niet voor de heropstanding zou zorgen. Een tsunami aan nulbeurten volgde, en zorgde voor deze weinig tot de verbeelding sprekende tussenstanden (10-9 na 15 beurten, 10-11 na 20 beurten, 13-11 na 25 beurten, 17-17 na 30 beurten, 17-20 na 35 beurten en 23-25 na 40 beurten). Nagelbijtend ging het dan in de 42ste beurt naar 23-26, tot onze ploegmakker in beurt 44 plots het licht zag en met één klasseflits (6 stuks) zijn puntenaantal compleet maakte (23-32). Eind goed, al goed.
Guy stond vanavond tegenover Tony, een speler die hij in de heenronde al eens had verslagen in amper 19 beurten. Dat was toen natuurlijk, maar ook nu was hij na drie opeenvolgende winstpartijen (waarvan twee in 21 beurten) torenhoog favoriet om ons meteen op voorsprong te zetten. Maar na een veelbelovende start (2-4 na 4 beurten) ondervond onze ploegmakker jammer genoeg hoe grillig een vormcurve kan zijn. Guy scoorde tijdens de volgende dertien beurten slechts één schamel puntje, maar gelukkig deed Tony het met twee stuks al niet veel beter (4-5 na 17 beurten). Maar er was beterschap op komst. Weliswaar met wat hulp van de biljartgoden, maar met onder meer twee duootjes was hij even later toch al aardig op weg richting overwinning (4-11 na 24 beurten). Tony probeerde nog wanhopig terug te vechten, maar kwam hoe langer hoe meer in een uitzichtloze situatie te zitten (6-15 na 32 beurten). Guy kon de zegebloemen nu al ruiken, maar onder het motto ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’ duurde het nog twaalf ellelange beurten alvorens de 0-1 voorsprong een feit was. En dit na een toch nog sterke eindsprint van Tony (13-17 in 44 beurten).
■ PATRICK De Maesschalck (21) – MARCO (25)
Vorig seizoen liet Marco nog zien (in 19 beurten) dat hij de sterkste was in deze ‘clash of the captains’, maar dat was toen nog naar 21 te spelen punten. Nu dus naar 25 punten, wat toch een heel andere uitdaging is. Vanaf het prille begin legden beide spelers er meteen de pees op. Marco met een reeksje van 1,4,2 (4-7 na 3 beurten), en Patrick met twee triootjes (7-8 na 6 beurten). Na een triootje in beurt 9 kwam Marco dan voor het eerst mathematisch aan de leiding (7-12), maar kwam dan aansluitend in een mindere periode terecht. Het scoren verliep nu wat moeizamer, maar Patrick kon daar niet echt van profiteren (9-12 na 13 beurten, 12-14 na 16 beurten en 13-17 na 21 beurten). Beide spelers hielden de spanning er dus stevig in en gaven elkaar geen duimbreed toe, tot onze ploegmakker dan ‘out of the blue’ een mooie serie van zes bijeen knalde (14-23 na 22 beurten). Patrick kwam de klap (begrijpelijk) niet meer te boven, en vijf beurten was zijn lot - na een moedige strijd - bezegeld (14-25 in 27 beurten). Wederom een knappe prestatie van onze captain, dik verdiend bekroond met zijn vierde ‘man van de match’ notering. Waar zitten al die criticasters nu die beweren dat hij die 25 punten niet aankan?
■ MARC (28) – GEERT Verreet (23)
Marc moest het nu opnemen tegen de op papier moeilijkste tegenstrever van de avond, Geert Verreet. Geert is met een gemiddelde van 6,47 punten per wedstrijd ook dit seizoen weer puntenpakker bij uitstek in zijn team, en eindigde de vorige twee seizoenen niet voor niets op een 3de en 4de plaats in het individuele klassement. Marc was er dus niet gerust in, maar tot zijn grote verbazing leek Geert zijn dagje niet te hebben. Geert kwam lange tijd amper tot scoren, maar Marc kon daar - ondanks een goed begin (5-2 na 3 beurten) - nauwelijks voordeel uit halen (8-5 na 13 beurten). Vanaf beurt veertien kwam onze ploegmakker dan toch eindelijk op toerental met een reeks van 1,3,1,1,2,1, maar daarmee had hij een slapende hond wakker gemaakt, want Geert antwoordde gelijkertijd tegen met onder meer tweemaal vier stuks (17-15 na 19 beurten). Marc’s opflakkering was dus een maat voor niets geweest, en bovendien had Geert nu na dit rondje spierballengerol mentaal voordeel. Marc begon nu - te veel - driehoekjes (waar hij toch een patent op heeft) te missen, en dan weet je al halvelings dat het niet goed komt. Zeven nulbeurten later stond hij mathematisch al zeven punten in’t krijt (17-19 na 26 beurten), en nog eens zes beurten verder maakte Geert dan - dik verdiend - een einde aan zijn calvarietocht (20-23 in 32 beurten).
■ DRÉ Van Den Schoor (28) – NICK (32)
Onze Nick moest het nu voor de drie punten opnemen tegen Dré, een speler die hij in de eerste beurt van de heenwedstrijd nog een serieuze dreun verkocht met een serie van zestien. Of Dré daar een trauma aan heeft overgehouden, weten we niet zeker, maar het is toch opvallend dat het daarna nog nauwelijks is goed gekomen. Zo is het bv. al zeven competitiewedstrijden geleden dat hij nog eens won. Maar ook bij Nick loopt het een pak minder goed dan in het begin van de competitie. Toen nog continue flirtend met promotie, maar tegenwoordig gemiddeld nog amper 0,7250 spelend. Niettemin beloofde het toch een interessante pot te gaan worden, wat het uiteindelijk ook werd. Niet hoogstaand, verre van zelfs, maar wel bijzonder spannend. Vanaf het begin werd meteen duidelijk dat beide spelers kampten met een vorm- en vertrouwensprobleem. Aanvankelijk kon Dré de schijn nog hoog houden (8-5 na 8 beurten), maar gaandeweg werd het toch steeds duidelijker dat deze match - net als bij Nick - niet voor de heropstanding zou zorgen. Een tsunami aan nulbeurten volgde, en zorgde voor deze weinig tot de verbeelding sprekende tussenstanden (10-9 na 15 beurten, 10-11 na 20 beurten, 13-11 na 25 beurten, 17-17 na 30 beurten, 17-20 na 35 beurten en 23-25 na 40 beurten). Nagelbijtend ging het dan in de 42ste beurt naar 23-26, tot onze ploegmakker in beurt 44 plots het licht zag en met één klasseflits (6 stuks) zijn puntenaantal compleet maakte (23-32). Eind goed, al goed.
|
|