HEENRONDE
|
Datum
Woensdag 3 september 2025
Woensdag 10 september 2025 Woensdag 17 september 2025 Maandag 22 september 2025 Woensdag 1 oktober 2025 Zaterdag 11 oktober 2025 Woensdag 15 oktober 2025 Maandag 20 oktober 2025 Woensdag 29 oktober 2025 Woensdag 5 november 2025 Woensdag 19 november 2025 Dinsdag 25 november 2025 Donderdag 4 december 2025 Woensdag 10 december 2025 Donderdag 18 december 2025 |
Plaats
Berchem
Wechelderzande Berchem Aartselaar Berchem Pulderbos Berchem Merksem Berchem Berchem Berchem Aartselaar Kapellen Berchem Antwerpen |
Wedstrijd
JOE PILERS - Den Bonten Os 2014
Electro Jacobs - JOE PILERS JOE PILERS - BC 't Zandhof 1 Billiard Promotion Team - JOE PILERS JOE PILERS - De Plezante Hoek Kartuizers AS Keukens - JOE PILERS JOE PILERS - De Willy's MDC De Nieuwe Lantaarn 1 - JOE PILERS JOE PILERS - Garage Vandoninck JOE PILERS - De Plezante Hoek 1 JOE PILERS - Den Dremmel Haarteam Solana - JOE PILERS Starrenhof 1 - JOE PILERS JOE PILERS - KBC Kot Goor Euro Enterprises - JOE PILERS |
Uitslag
2 - 2
2,5 - 1,5 2 - 2 3 - 1 2 - 2 2,5 - 1,5 2 - 2 4 - 0 2 - 2 2 - 2 3 - 1 2 - 2 1 - 3 |
Wed.punten
25,26 - 23,55
28,37 - 23,65 21,18 - 21,18 30,60 - 19,91 24,41 - 27,20 27,87 - 20,04 25,63 - 26,98 35,20 - 11,59 25,15 - 24,49 21,88 - 20,25 23,61 - 17,33 26,02 - 22,53 22,95 - 31,67 |
4/12/2025 © Joe Pilers
Vandaag trokken we naar Kapellen met bijna de zelfde ploeg die vorige week nog voor een mooie 4-0-zege in de bekercompetitie had gezorgd. Alleen Nick (werken), werd vervangen door Marc. De belangen waren groot, want beide teams strijden momenteel volop voor het behoud in afdeling A. Een echte keldertopper dus...
|
|
25/11/2025 © Joe Pilers
Deze wedstrijd stond oorspronkelijk gepland voor 11 november, maar werd op onze vraag verplaatst naar vandaag. Dankzij deze wijziging kreeg onze Nick nog eens de kans om tegen de huidige nummer één van de wereld te spelen. Voor deze bijzondere gelegenheid werd voor de sociale media een filmpje in elkaar geknutseld, wat hier nog eens kan bekeken worden, aangevuld met wat extra beelden van de wedstrijd zelf. Hoewel de publieke belangstelling voor deze match niet overdreven groot was - ze zijn dat daar al wat gewend in Aartselaar - was er van onze kant toch heel wat volk mee afgereisd om deze speciale gebeurtenis mee te beleven…
■ RIK Mees (21) – ERIC (17)
Na zijn schitterend debuut van vorige week stond Eric vandaag tegenover de captain van de thuisploeg. Rik, een doorgewinterde speler met jaren ervaring, begon meteen sterk. Vanaf het eerste punt bleef hij vrij constant punten scoren, terwijl Eric net zo constant worstelde met de gepresenteerde figuren die Rik achterliet op de tafel. Resultaat: 10-0 na 11 beurten. In beurt elf wist Eric dan zijn eerste puntje te maken (11-1), en voegde er aansluitend nog eens een los punt en een mooie serie van vier aan toe (11-6 na 14 beurten). De strijd lag nu terug helemaal open, maar Rik bleef Eric bestoken met moeilijk op te lossen figuren. Uiteindelijk brak de veer bij onze ploegmakker, waardoor Rik ongehinderd richting overwinning kon stoten met een reeks van 1,2,0,1,0,3,3 (21-9 in 24 beurten).
■ MARCO (23) – JOSEPH Spelters (23)
Marco startte van acquit met een mooi reeksje van 1,2,1, maar ook Jef deed zich met een triootje meteen gelden (4-3 na 3 beurten). Even later pakte Jef dan de leiding met zijn tweede van drie (4-6 na 5 beurten), en na een serie van vier in beurt negen kwam onze ploegmakker toch al in nauwe schoentjes te zitten (4-10). Maar Marco bleef goed gefocust en kwam na een reeks van 1,1,2,0,3 terug in het spoor van zijn tegenstrever (11-12 na 14 beurten). Beide spelers waren dus goed bezig, maar dat veranderde zienderogen. Zowel Marco als Jef hadden nu de grootste problemen om de gepresenteerde figuren op te lossen, wat twaalf beurten later resulteerde in een beschamende 14-14 tussenstand, en dit na 26 beurten. Het bleef dan wel spannend, maar het leek er nu toch sterk op dat er geen vette punten meer te verdienen waren. Maar dat was zonder onze captain gerekend. Geheel onverwacht en met ijzingwekkende attitude, fusilleerde hij zijn tegenstrever met een prachtige serie van negen (23-15 in 27 beurten). Een respectabel slot, terecht dik verdiend bekroond met een ‘man van de match’ notering. Toppie!
■ NICK (32) – EDDY Merckx (100)
De match waar zowat iedereen naar uitkeek was die tussen onze Nick en de (tromgeroffel) nummer 1 van de wereld, Eddy Merckx. Nick klopte Eddy al eens in 2018 met 99-28 in 30 beurten, dus waren we benieuwd of hij die stunt nog eens kon overdoen. Nick won het trekken naar band (wat op zich al een stunt is), maar deed daar vanaf acquit maar bitter weinig mee (1-4). Wat verder volgde was een wedstrijd met twee snelheden. Nick die het moeilijk had om het juiste ritme te vinden, en Eddy die vanaf het prille begin als een pletwals tekeer ging. Met onder meer series van 10,12,8, nog 'ns 10 en 15 zorgde de 57-jarige grootmeester voor indrukwekkende tussenstanden (3-17 na 3 beurten, 4-38 na 7 beurten, 10-60 na 12 beurten en 10-77 na 15 beurten). Alles klopte bij Eddy: tempo, plaatsing, verdediging. Alhoewel verdediging? Nick kreeg wel degelijk goede mogelijkheden om te scoren, maar het was duidelijk dat het vandaag zijn dagje niet was. Maar zelfs een groot kampioen als Eddy kent al eens een mindere periode. Uiteindelijk had hij voor die laatste 23 punten toch nog 11 beurten nodig (20-100 in 26 beurten). Volgende keer beter champ. Yes you can!
■ LEO Van Den Bergh (32) – MARCEL (23)
De laatste match van de avond was deze keer bij uitzondering voor onze Marcel. Marcel startte veelbelovend met een trio van 3,1,2 (2-6 na 3 beurten), maar bleef dan 6 beurten puntenloos (10-6 na 9 beurten). Het was echter maar stilte voor de storm, en stormen deed het serieus. Met een knappe serie van acht gaf hij Leo opnieuw het nakijken (10-14 na 10 beurten). Mathematisch had Marcel nu een voorsprong van dertien punten, maar die verdween snel als sneeuw onder de zon wanneer hij tijdens de volgende twintig beurten slechts een triootje en drie losse puntjes lukte (27-20 na 30 beurten). Op dat moment zag het er niet al te best uit, want benevens zijn alom gekend zwaaiwerk met de arm na een gemist punt, had onze ploegmakker niet veel meer te bieden. Het leek er dan ook sterk op dat we de 2-2 in extremis nog zouden mislopen, maar in laatste instantie kreeg hij de arm dan toch nog net op tijd in de goede richting gezwaaid (31-23 in 35 beurten) .Een zucht van verlichting weergalmde door de Aartselaarse biljarttempel (31-23 in 35 beurten). Thumbs up makker!
Na zijn schitterend debuut van vorige week stond Eric vandaag tegenover de captain van de thuisploeg. Rik, een doorgewinterde speler met jaren ervaring, begon meteen sterk. Vanaf het eerste punt bleef hij vrij constant punten scoren, terwijl Eric net zo constant worstelde met de gepresenteerde figuren die Rik achterliet op de tafel. Resultaat: 10-0 na 11 beurten. In beurt elf wist Eric dan zijn eerste puntje te maken (11-1), en voegde er aansluitend nog eens een los punt en een mooie serie van vier aan toe (11-6 na 14 beurten). De strijd lag nu terug helemaal open, maar Rik bleef Eric bestoken met moeilijk op te lossen figuren. Uiteindelijk brak de veer bij onze ploegmakker, waardoor Rik ongehinderd richting overwinning kon stoten met een reeks van 1,2,0,1,0,3,3 (21-9 in 24 beurten).
■ MARCO (23) – JOSEPH Spelters (23)
Marco startte van acquit met een mooi reeksje van 1,2,1, maar ook Jef deed zich met een triootje meteen gelden (4-3 na 3 beurten). Even later pakte Jef dan de leiding met zijn tweede van drie (4-6 na 5 beurten), en na een serie van vier in beurt negen kwam onze ploegmakker toch al in nauwe schoentjes te zitten (4-10). Maar Marco bleef goed gefocust en kwam na een reeks van 1,1,2,0,3 terug in het spoor van zijn tegenstrever (11-12 na 14 beurten). Beide spelers waren dus goed bezig, maar dat veranderde zienderogen. Zowel Marco als Jef hadden nu de grootste problemen om de gepresenteerde figuren op te lossen, wat twaalf beurten later resulteerde in een beschamende 14-14 tussenstand, en dit na 26 beurten. Het bleef dan wel spannend, maar het leek er nu toch sterk op dat er geen vette punten meer te verdienen waren. Maar dat was zonder onze captain gerekend. Geheel onverwacht en met ijzingwekkende attitude, fusilleerde hij zijn tegenstrever met een prachtige serie van negen (23-15 in 27 beurten). Een respectabel slot, terecht dik verdiend bekroond met een ‘man van de match’ notering. Toppie!
■ NICK (32) – EDDY Merckx (100)
De match waar zowat iedereen naar uitkeek was die tussen onze Nick en de (tromgeroffel) nummer 1 van de wereld, Eddy Merckx. Nick klopte Eddy al eens in 2018 met 99-28 in 30 beurten, dus waren we benieuwd of hij die stunt nog eens kon overdoen. Nick won het trekken naar band (wat op zich al een stunt is), maar deed daar vanaf acquit maar bitter weinig mee (1-4). Wat verder volgde was een wedstrijd met twee snelheden. Nick die het moeilijk had om het juiste ritme te vinden, en Eddy die vanaf het prille begin als een pletwals tekeer ging. Met onder meer series van 10,12,8, nog 'ns 10 en 15 zorgde de 57-jarige grootmeester voor indrukwekkende tussenstanden (3-17 na 3 beurten, 4-38 na 7 beurten, 10-60 na 12 beurten en 10-77 na 15 beurten). Alles klopte bij Eddy: tempo, plaatsing, verdediging. Alhoewel verdediging? Nick kreeg wel degelijk goede mogelijkheden om te scoren, maar het was duidelijk dat het vandaag zijn dagje niet was. Maar zelfs een groot kampioen als Eddy kent al eens een mindere periode. Uiteindelijk had hij voor die laatste 23 punten toch nog 11 beurten nodig (20-100 in 26 beurten). Volgende keer beter champ. Yes you can!
■ LEO Van Den Bergh (32) – MARCEL (23)
De laatste match van de avond was deze keer bij uitzondering voor onze Marcel. Marcel startte veelbelovend met een trio van 3,1,2 (2-6 na 3 beurten), maar bleef dan 6 beurten puntenloos (10-6 na 9 beurten). Het was echter maar stilte voor de storm, en stormen deed het serieus. Met een knappe serie van acht gaf hij Leo opnieuw het nakijken (10-14 na 10 beurten). Mathematisch had Marcel nu een voorsprong van dertien punten, maar die verdween snel als sneeuw onder de zon wanneer hij tijdens de volgende twintig beurten slechts een triootje en drie losse puntjes lukte (27-20 na 30 beurten). Op dat moment zag het er niet al te best uit, want benevens zijn alom gekend zwaaiwerk met de arm na een gemist punt, had onze ploegmakker niet veel meer te bieden. Het leek er dan ook sterk op dat we de 2-2 in extremis nog zouden mislopen, maar in laatste instantie kreeg hij de arm dan toch nog net op tijd in de goede richting gezwaaid (31-23 in 35 beurten) .Een zucht van verlichting weergalmde door de Aartselaarse biljarttempel (31-23 in 35 beurten). Thumbs up makker!
|
|
19/11/2025 © Joe Pilers
Dit seizoen gaat de geschiedenis ingaan als het seizoen van de records. Eerst en vooral was er Nick’s serie van zestien op speeldag 1, twee weken geleden de winstpartij van Kevin na 11 nederlagen én de match van Marc verliezend in 59 beurten, en momenteel zijn we nog de enige ploeg van de ganse de adl-competitie (75 teams) die nog geen driepunter heeft behaald. De kans dat het vandaag zou lukken, was gezien ons verleden thuis tegen Den Dremmel zeker aanwezig (we speelden twee keer gelijk met winst op punten en wonnen drie keer met 3-1), maar een garantie was dat zeker niet. Maar waar we vandaag vooral naar uitkeken was het debuut van onze nieuwe aanwinst, Eric Liekens. Eric is de 24ste speler sinds het ontstaan van de Joe Pilers, die nu voor het eerst in lichtblauwe outfit zijn skills kwam tonen. Een bijzonder dag voor hem, Kia, en ons team!...
■ RONNY Van Dooren (17) – ERIC (17)
Eric kreeg voor zijn debuut meteen al een stevige kluif voorgeschoteld. Ronny is immers met een gemiddelde van 6,50 punten dé puntenpakker bij uitstek bij de bezoekers. En inderdaad, hij had wel wat in zijn marge, maar voor mooi biljartspel moest je niet bij deze vaak hard spelende bezoeker zijn. Mede door zenuwen had Eric aanvankelijk wat moeite om punten op het bord te zetten (3-1 na 6 beurten), maar gaandeweg kwam hij met onder meer een reeksje van 1,1,3 toch beter in zijn spel (4-6 na 9 beurten). So far, so good, maar Ronny deed hierna de ballen nog eens serieus botsen en kwam na een reeks van 2,1,3 opnieuw aan de leiding (10-7 na 12 beurten). Onze goed spelende ploegmakker werd dus deftig op de proef gesteld, maar toonde hierna - met onder meer twee duootjes - dat hij ook nog eens enorm veerkrachtig is (11-12 na 17 beurten). Even later speelde Ronny nog maar eens haasje over (13-12 na 21 beurten), maar na een mooi reeksje van 1,2,1 kon onze rookie de zegebloemen al ruiken. Twee beurtjes later was de dik verdiende overwinning een feit (13-17 na 26 beurten). Meteen goed voor een ‘man van de match’ notering. En dit bij je debuut? Chapeau!
■ MARCO (23) – DANNY Taelemans (23)
Marco speelde vorige week nog zijn beste match van het seizoen, en vandaag ging hij gewoon verder met dezelfde gedrevenheid (6-0 na 3 beurten). Dat gaat hier rap gedaan zijn dachten we met z’n allen, maar… en u voelt hem al komen, niets was minder waar. De reden waarom is tot de dag van vandaag nog steeds een raadsel, maar onze cap kreeg plots geen punt meer gemaakt. Twaalf nulbeurten volgden, maar bleef desondanks toch nog de strijd aanvoeren (6-4 na 15 beurten). In beurt 21 pakte hij dan nog eens uit met zijn tweede van vier (12-5), maar wie nu dacht dat hij terug vertrokken was, had het opnieuw mis. De volgende elf beurten liet hij slechts één puntje noteren, en dit terwijl Danny zijn puntentotaal gewoon verdubbelde (13-10 na 28 beurten). Marco bleef nog een tijdlang topfavoriet om deze partij winnend te beëindigen (17-14 na 35 beurten en 19-14 na 37 beurten), maar plots… als een duiveltje uit een doosje, knalde Danny een reeks van 4,1,2,1 bij elkaar (19-22 na 41 beurten). We kregen nu met z’n allen een kleur die je normaal alleen maar bij een overledene ziet, maar Danny was nu wel degelijk nog maar één puntje verwijderd van de 1-1. De meesten van ons legden zich daar al bij neer, maar onze cap had nog een konijn in zijn hoge hoed zitten. Met zijn derde van vier toverde hij in beurt 44 plots terug kleur op onze gezichten (23-22). Maar het was nog niet gedaan natuurlijk, want Danny had immers nog een nabeurt. Maar hij mistte toch zeker! Voor Danny erg sneu, maar bij ons kon de pret niet op (23-22 in 44 beurten).
■ ROGER Marien (23) – MARC (28)
Net als Marco ging ook Marc verder op het (elan) van zijn vorige wedstrijd, en dat was - na zijn debacle van 59 beurten - minder goed nieuws natuurlijk. Marc krijgt al wekenlang het vizier maar niet op scherp, en ook vandaag was het weer van dat (10-1 na 15 beurten). Zijn vechtlust is nog steeds wel aanwezig, maar als je de ene vernedering na de andere moet slikken geraakt je vertrouwen altijd maar verder onder het vriespunt. Roger, die speelde wel zijn matchke, en kwam naarmate de match vorderde meer en meer afgetekend aan de leiding (20-7 na 26 beurten). In de laatste rechte lijn kon onze belaagde ploegmakker zich dan toch eens tonen met een reeks van 1,0,4,3 (22-15 na 30 beurten), maar dat was uiteraard veel te weinig om de onbewogen Roger nog van de overwinning te houden (23-15 in de 31ste beurt). Typerend voor zo’n slechte match was dan ook nog eens zijn misser van acquit in de nabeurt. Een pauze van enkele weken zou hem misschien goed doen. Captain?
■ IVO Vandoninck (36) – NICK (32)
Het was al voor de zevende keer dat deze twee kopmannen tegenover elkaar stonden. De laatste twee edities werden gewonnen door Ivo, waardoor de stand in deze clasico inmiddels 3-3 was. Ivo schoot het best uit de startblokken (3-0 na 2 beurten), maar toch was het Nick die met twee triootjes in de beginfase de meeste aandacht trok (3-6 na 6 beurten). Ivo ging met een reeksje van 1,4,0,2 meteen in de tegenaanval (10-7 na 11 beurten), maar Nick let zich niet van de wijs brengen en deed die inspanning onmiddellijk teniet met vier duootjes op rij (10-15 na 16 beurten). Ondertussen was Ivo aan een reeks nulbeurten begonnen die je niet onmiddellijk van zo’n klepper verwacht (1 puntje in 13 beurten), en dit terwijl Nick zijn voorsprong gestaag uitbreidde (11-22 na 24 beurten). Hoe ondermaats Ivo speelde, hadden we nog nooit gezien, maar gelukkig voor hem was er beterschap op komst. Niet dat hij het Nick nog kon bedreigen, dat niet, maar door die opflakkering werd een zenuwcrisis wel nipt vermeden. Hij is altijd wel wat kortademig, maar vandaag was het maal twee. Nick was (misschien) ook niet top vandaag, maar hij zorgde uiteindelijk wel voor onze eerste driepunter van het seizoen (24-32 in 37 beurten). Well done mate!
Eric kreeg voor zijn debuut meteen al een stevige kluif voorgeschoteld. Ronny is immers met een gemiddelde van 6,50 punten dé puntenpakker bij uitstek bij de bezoekers. En inderdaad, hij had wel wat in zijn marge, maar voor mooi biljartspel moest je niet bij deze vaak hard spelende bezoeker zijn. Mede door zenuwen had Eric aanvankelijk wat moeite om punten op het bord te zetten (3-1 na 6 beurten), maar gaandeweg kwam hij met onder meer een reeksje van 1,1,3 toch beter in zijn spel (4-6 na 9 beurten). So far, so good, maar Ronny deed hierna de ballen nog eens serieus botsen en kwam na een reeks van 2,1,3 opnieuw aan de leiding (10-7 na 12 beurten). Onze goed spelende ploegmakker werd dus deftig op de proef gesteld, maar toonde hierna - met onder meer twee duootjes - dat hij ook nog eens enorm veerkrachtig is (11-12 na 17 beurten). Even later speelde Ronny nog maar eens haasje over (13-12 na 21 beurten), maar na een mooi reeksje van 1,2,1 kon onze rookie de zegebloemen al ruiken. Twee beurtjes later was de dik verdiende overwinning een feit (13-17 na 26 beurten). Meteen goed voor een ‘man van de match’ notering. En dit bij je debuut? Chapeau!
■ MARCO (23) – DANNY Taelemans (23)
Marco speelde vorige week nog zijn beste match van het seizoen, en vandaag ging hij gewoon verder met dezelfde gedrevenheid (6-0 na 3 beurten). Dat gaat hier rap gedaan zijn dachten we met z’n allen, maar… en u voelt hem al komen, niets was minder waar. De reden waarom is tot de dag van vandaag nog steeds een raadsel, maar onze cap kreeg plots geen punt meer gemaakt. Twaalf nulbeurten volgden, maar bleef desondanks toch nog de strijd aanvoeren (6-4 na 15 beurten). In beurt 21 pakte hij dan nog eens uit met zijn tweede van vier (12-5), maar wie nu dacht dat hij terug vertrokken was, had het opnieuw mis. De volgende elf beurten liet hij slechts één puntje noteren, en dit terwijl Danny zijn puntentotaal gewoon verdubbelde (13-10 na 28 beurten). Marco bleef nog een tijdlang topfavoriet om deze partij winnend te beëindigen (17-14 na 35 beurten en 19-14 na 37 beurten), maar plots… als een duiveltje uit een doosje, knalde Danny een reeks van 4,1,2,1 bij elkaar (19-22 na 41 beurten). We kregen nu met z’n allen een kleur die je normaal alleen maar bij een overledene ziet, maar Danny was nu wel degelijk nog maar één puntje verwijderd van de 1-1. De meesten van ons legden zich daar al bij neer, maar onze cap had nog een konijn in zijn hoge hoed zitten. Met zijn derde van vier toverde hij in beurt 44 plots terug kleur op onze gezichten (23-22). Maar het was nog niet gedaan natuurlijk, want Danny had immers nog een nabeurt. Maar hij mistte toch zeker! Voor Danny erg sneu, maar bij ons kon de pret niet op (23-22 in 44 beurten).
■ ROGER Marien (23) – MARC (28)
Net als Marco ging ook Marc verder op het (elan) van zijn vorige wedstrijd, en dat was - na zijn debacle van 59 beurten - minder goed nieuws natuurlijk. Marc krijgt al wekenlang het vizier maar niet op scherp, en ook vandaag was het weer van dat (10-1 na 15 beurten). Zijn vechtlust is nog steeds wel aanwezig, maar als je de ene vernedering na de andere moet slikken geraakt je vertrouwen altijd maar verder onder het vriespunt. Roger, die speelde wel zijn matchke, en kwam naarmate de match vorderde meer en meer afgetekend aan de leiding (20-7 na 26 beurten). In de laatste rechte lijn kon onze belaagde ploegmakker zich dan toch eens tonen met een reeks van 1,0,4,3 (22-15 na 30 beurten), maar dat was uiteraard veel te weinig om de onbewogen Roger nog van de overwinning te houden (23-15 in de 31ste beurt). Typerend voor zo’n slechte match was dan ook nog eens zijn misser van acquit in de nabeurt. Een pauze van enkele weken zou hem misschien goed doen. Captain?
■ IVO Vandoninck (36) – NICK (32)
Het was al voor de zevende keer dat deze twee kopmannen tegenover elkaar stonden. De laatste twee edities werden gewonnen door Ivo, waardoor de stand in deze clasico inmiddels 3-3 was. Ivo schoot het best uit de startblokken (3-0 na 2 beurten), maar toch was het Nick die met twee triootjes in de beginfase de meeste aandacht trok (3-6 na 6 beurten). Ivo ging met een reeksje van 1,4,0,2 meteen in de tegenaanval (10-7 na 11 beurten), maar Nick let zich niet van de wijs brengen en deed die inspanning onmiddellijk teniet met vier duootjes op rij (10-15 na 16 beurten). Ondertussen was Ivo aan een reeks nulbeurten begonnen die je niet onmiddellijk van zo’n klepper verwacht (1 puntje in 13 beurten), en dit terwijl Nick zijn voorsprong gestaag uitbreidde (11-22 na 24 beurten). Hoe ondermaats Ivo speelde, hadden we nog nooit gezien, maar gelukkig voor hem was er beterschap op komst. Niet dat hij het Nick nog kon bedreigen, dat niet, maar door die opflakkering werd een zenuwcrisis wel nipt vermeden. Hij is altijd wel wat kortademig, maar vandaag was het maal twee. Nick was (misschien) ook niet top vandaag, maar hij zorgde uiteindelijk wel voor onze eerste driepunter van het seizoen (24-32 in 37 beurten). Well done mate!
|
|
5/11/2025 © Joe Pilers
Buiten alle verwachting waren we vorige week na één speelweek onze rode lantaarn al terug kwijt. Plezant? Dat wel, maar reden tot euforie, zeker niet. Het beloofd immers nog een bikkelharde strijd te gaan worden om uit de degradatiezone weg te geraken. Nog altijd op zoek naar onze eerste driepunter moest er vanavond gestreden worden tegen de mannen van De Plezante Hoek. Nick (werken) en Marcel (verlof) zaten niet in de selectie…
■ GUY (17) – STEVEN Melis (17)
Guy beet voor ons de spits af, kwam via acquit 1-0 voor, en ook daarna bleef hij geruime tijd de leiding aanvoeren (3-1 na 5 beurten, 5-3 na 10 beurten en 8-6 na 15 beurten). Het kon dus nog altijd alle kanten op, al leek Guy toch over de beste papieren te beschikken. In beurt 16 pakte Steven plots uit met drie stuks (8-9), Guy reageerde onmiddellijk tegen met twee losse puntjes (10-9 in de 18de beurt), maar dan schudde Steven plots uit het niets zijn hoogste serie van het seizoen (5) uit zijn mouwen (10-14 na 18 beurten). Onze ploegmakker bleef een beetje onthutst achter en kon daarna nergens nog een vuist maken. De kloof bleek uiteindelijk net iets te groot, waardoor Steven met zijn tweede triootje van de avond de eerste overwinning op het conto van De Plezante Hoek mocht schrijven (11-17 in 22 beurten).
■ MARCO (23) – BJORN Boels (28)
Na vijf nederlagen op rij was onze cap uiterst geprikkeld om nog’s een overwinning binnen te halen. Maar ook Bjorn met dat gevoel gehad hebben, want ook hij moest - net als Marco - in zes wedstrijden al vijf nederlagen slikken. Benieuwd dus wat dat ging worden. Marco begon van acquit uitstekend met drie en twee stuks (5-0 na 2 beurten), en na 5 beurten stond er al een mooie 6-0 op het scorebord. In beurt zes scoorde Bjorn dan zijn eerste punten (4), maar onze ploegmakker liet zich niet ringeloren, en deed even later met vijf stuks zelfs nog iets beter (11-5 na 10 beurten). Marco bleef tot beurt veertien ruim aan de leiding (14-9), maar na een serie van vijf en een enkel puntje nam Bjorn even later de leiding over (14-15 na 16 beurten). Mathematisch was er nog niets aan de hand natuurlijk, maar Marco stak uit voorzorg toch nog maar een tandje bij. Met een knappe reeks van 1,4,1,3 stuurde hij Bjorn in geen tijd zonder pardon naar de eeuwige jachtvelden (23-17 in 21 beurten). De Berchemse tribune davert nog steeds. Een knap resultaat, uiteraard dik verdiend bekroont met een ‘man van de match’ notering. Well done captain!
■ KEVIN (28) – RONALD Ceulemans (28)
Wie ook naarstig op zoek was naar een overwinning was onze Kev. Hij moest het na 0 op 4 opnemen tegen Ronald, waar hij vorig seizoen nog van won met het kleinste verschil in 28 beurten (28-27). Kevin startte van acquit, mistte, en voegde er nog eens twee nulbeurten aan toe (0-3). Niet meteen een start om de vicieuze cirkel van twijfels en ontgoochelingen te doorbreken. Het was immers al sinds 6 november 2024 geleden (11 matchen) dat hij nog’ns een partij winnend had kunnen afsluiten. Maar een beurtje later trakteerde hij de doemdenkers onder ons al op een knappe serie van zeven (7-5 na 4 beurten). Door de wolken scheen de zon nu weer een beetje, maar negen nulbeurten later vreesden we weer het ergste. Gelukkig had Ronald tussentijds niet al te gek gedaan, zodat de schade enigszins nog beperkt bleef (7-11 na 13 beurten). Op zijn beurt bleef Ronald nu zes beurten puntenloos, en dit terwijl onze ploegmakker zich nu herpakte met een reeks van 2,2,2,1 (14-11 na 17 beurten). Twee beurten later bracht Ronald met een triootje de stand terug in evenwicht (14-14), maar Kevin deed een beurtje later evengoed (17-14 na 20 beurten). Een bitsige strijd volgde (19-18 na 23 beurten), maar met een serie van vier in beurt 25 zette Kevin zich toch al goed op weg richting overwinning (24-20). De champagne stond ondertussen al klaar om ontkurkt te worden, en ja hoor, met twee mooie duootjes liet hij in beurt 28 alle kurken knallen (28-22). Een knappe, hartverwarmende en deugddoende zege. Onze maestro is Back!
■ MARC (28) – NOËL Aras (40)
De laatste wedstrijd van de avond was voor Marc, die het voor het eerst opnam tegen Noël. Beide spelers worstelen met hun vorm, en speelden tot vandaag gemiddeld ruwweg twee categorieën minder dan hun te spelen punten. Dat gegeven weerspiegelde zich dan ook meteen vanaf het begin van de wedstrijd. Noël ging vanaf beurt twee onmiddellijk in de verdediging, en zelf kreeg hij het vizier ook niet goed afgesteld. Na een tijdje ging Marc mee in het verhaal van Noël, waardoor het defensieve aspect van het spelletje uiteindelijk de bovenhand kreeg. Het was dan ook niet verwonderlijk dat deze erbarmelijke vertoning het scoreverloop niet echt ten goede kwam (3-3 na 9 beurten en 9-9 na 16 beurten). Tot dan was er voor Marc nog niet echt een probleem omdat Noël een handicap van twaalf punten had goed te maken, maar dat gegeven veranderde drastisch wanneer Noël een mooie reeks van 2,1,2,2,2,4 bijeen speelde (12-22 na 23 beurten). De Lierenaar leek nu voorgoed vertrokken, maar dat was zonder de Catenaccio-verdediging van Marc gerekend. Ook Noël bleef nauwelijks speelbare figuren presenteren, zodat er tergend lang nog nauwelijks gescoord werd. Dit zorgde natuurlijk voor de nodige frustraties, waarbij vooral Noël zich maar moeilijk kon bedwingen. Tussenstanden van 15-26 na 36 beurten, 16-30 na 46 beurten en 20-32 na 56 beurten volgden, wat de frustraties nog hoger deed oplopen. Marc had tot dan wel degelijk wat goede mogelijkheden gehad om te scoren, maar die werden dan meestal ook nog’ns de nek omgewrongen. En alsof dat nog niet genoeg was, kwamen de biljartgoden zich ook nog eens met het gebeuren bemoeien. Aangekomen in beurt 58 bij een 22-33 stand in het voordeel van onze ploegmakker, Lukte Noël plots een varken (gelukstreffer in beschaafde biljarttaal) en voegde er godgeklaagd nog vier stuks aan toe (22-38). Marc prikte nog wel tegen met een puntje, maar dat was het dan (23-40 in 59 beurten). Na de match uitte Noël nog zijn ergernis omdat hij niet begreep waarom Marc zo verdedigend had gespeeld. Want, “Wat heb je daar nu aan?” zei hij pissig tegen onze cap. Maar hola! Serieus? Hij was er wel mee begonnen hé! Men oogst wat men zaait.
Guy beet voor ons de spits af, kwam via acquit 1-0 voor, en ook daarna bleef hij geruime tijd de leiding aanvoeren (3-1 na 5 beurten, 5-3 na 10 beurten en 8-6 na 15 beurten). Het kon dus nog altijd alle kanten op, al leek Guy toch over de beste papieren te beschikken. In beurt 16 pakte Steven plots uit met drie stuks (8-9), Guy reageerde onmiddellijk tegen met twee losse puntjes (10-9 in de 18de beurt), maar dan schudde Steven plots uit het niets zijn hoogste serie van het seizoen (5) uit zijn mouwen (10-14 na 18 beurten). Onze ploegmakker bleef een beetje onthutst achter en kon daarna nergens nog een vuist maken. De kloof bleek uiteindelijk net iets te groot, waardoor Steven met zijn tweede triootje van de avond de eerste overwinning op het conto van De Plezante Hoek mocht schrijven (11-17 in 22 beurten).
■ MARCO (23) – BJORN Boels (28)
Na vijf nederlagen op rij was onze cap uiterst geprikkeld om nog’s een overwinning binnen te halen. Maar ook Bjorn met dat gevoel gehad hebben, want ook hij moest - net als Marco - in zes wedstrijden al vijf nederlagen slikken. Benieuwd dus wat dat ging worden. Marco begon van acquit uitstekend met drie en twee stuks (5-0 na 2 beurten), en na 5 beurten stond er al een mooie 6-0 op het scorebord. In beurt zes scoorde Bjorn dan zijn eerste punten (4), maar onze ploegmakker liet zich niet ringeloren, en deed even later met vijf stuks zelfs nog iets beter (11-5 na 10 beurten). Marco bleef tot beurt veertien ruim aan de leiding (14-9), maar na een serie van vijf en een enkel puntje nam Bjorn even later de leiding over (14-15 na 16 beurten). Mathematisch was er nog niets aan de hand natuurlijk, maar Marco stak uit voorzorg toch nog maar een tandje bij. Met een knappe reeks van 1,4,1,3 stuurde hij Bjorn in geen tijd zonder pardon naar de eeuwige jachtvelden (23-17 in 21 beurten). De Berchemse tribune davert nog steeds. Een knap resultaat, uiteraard dik verdiend bekroont met een ‘man van de match’ notering. Well done captain!
■ KEVIN (28) – RONALD Ceulemans (28)
Wie ook naarstig op zoek was naar een overwinning was onze Kev. Hij moest het na 0 op 4 opnemen tegen Ronald, waar hij vorig seizoen nog van won met het kleinste verschil in 28 beurten (28-27). Kevin startte van acquit, mistte, en voegde er nog eens twee nulbeurten aan toe (0-3). Niet meteen een start om de vicieuze cirkel van twijfels en ontgoochelingen te doorbreken. Het was immers al sinds 6 november 2024 geleden (11 matchen) dat hij nog’ns een partij winnend had kunnen afsluiten. Maar een beurtje later trakteerde hij de doemdenkers onder ons al op een knappe serie van zeven (7-5 na 4 beurten). Door de wolken scheen de zon nu weer een beetje, maar negen nulbeurten later vreesden we weer het ergste. Gelukkig had Ronald tussentijds niet al te gek gedaan, zodat de schade enigszins nog beperkt bleef (7-11 na 13 beurten). Op zijn beurt bleef Ronald nu zes beurten puntenloos, en dit terwijl onze ploegmakker zich nu herpakte met een reeks van 2,2,2,1 (14-11 na 17 beurten). Twee beurten later bracht Ronald met een triootje de stand terug in evenwicht (14-14), maar Kevin deed een beurtje later evengoed (17-14 na 20 beurten). Een bitsige strijd volgde (19-18 na 23 beurten), maar met een serie van vier in beurt 25 zette Kevin zich toch al goed op weg richting overwinning (24-20). De champagne stond ondertussen al klaar om ontkurkt te worden, en ja hoor, met twee mooie duootjes liet hij in beurt 28 alle kurken knallen (28-22). Een knappe, hartverwarmende en deugddoende zege. Onze maestro is Back!
■ MARC (28) – NOËL Aras (40)
De laatste wedstrijd van de avond was voor Marc, die het voor het eerst opnam tegen Noël. Beide spelers worstelen met hun vorm, en speelden tot vandaag gemiddeld ruwweg twee categorieën minder dan hun te spelen punten. Dat gegeven weerspiegelde zich dan ook meteen vanaf het begin van de wedstrijd. Noël ging vanaf beurt twee onmiddellijk in de verdediging, en zelf kreeg hij het vizier ook niet goed afgesteld. Na een tijdje ging Marc mee in het verhaal van Noël, waardoor het defensieve aspect van het spelletje uiteindelijk de bovenhand kreeg. Het was dan ook niet verwonderlijk dat deze erbarmelijke vertoning het scoreverloop niet echt ten goede kwam (3-3 na 9 beurten en 9-9 na 16 beurten). Tot dan was er voor Marc nog niet echt een probleem omdat Noël een handicap van twaalf punten had goed te maken, maar dat gegeven veranderde drastisch wanneer Noël een mooie reeks van 2,1,2,2,2,4 bijeen speelde (12-22 na 23 beurten). De Lierenaar leek nu voorgoed vertrokken, maar dat was zonder de Catenaccio-verdediging van Marc gerekend. Ook Noël bleef nauwelijks speelbare figuren presenteren, zodat er tergend lang nog nauwelijks gescoord werd. Dit zorgde natuurlijk voor de nodige frustraties, waarbij vooral Noël zich maar moeilijk kon bedwingen. Tussenstanden van 15-26 na 36 beurten, 16-30 na 46 beurten en 20-32 na 56 beurten volgden, wat de frustraties nog hoger deed oplopen. Marc had tot dan wel degelijk wat goede mogelijkheden gehad om te scoren, maar die werden dan meestal ook nog’ns de nek omgewrongen. En alsof dat nog niet genoeg was, kwamen de biljartgoden zich ook nog eens met het gebeuren bemoeien. Aangekomen in beurt 58 bij een 22-33 stand in het voordeel van onze ploegmakker, Lukte Noël plots een varken (gelukstreffer in beschaafde biljarttaal) en voegde er godgeklaagd nog vier stuks aan toe (22-38). Marc prikte nog wel tegen met een puntje, maar dat was het dan (23-40 in 59 beurten). Na de match uitte Noël nog zijn ergernis omdat hij niet begreep waarom Marc zo verdedigend had gespeeld. Want, “Wat heb je daar nu aan?” zei hij pissig tegen onze cap. Maar hola! Serieus? Hij was er wel mee begonnen hé! Men oogst wat men zaait.
|
|
29/10/2025 © Joe Pilers
Voor de wedstrijd konden we genieten van ons jaarlijks spaghetti festijn. Niet dat er iets te vieren viel, integendeel, want drager van de rode lantaarn, maar het was al lang daarvoor zo gepland. Maar misschien was het wel nét dat wat we nodig hadden om onze eerste driepunter van het seizoen binnen te halen. Het zou zomaar eens kunnen, zou José De Cauwer zeggen…
■ GUY (17) – PAUL Smits (17)
Guy moest het vandaag opnemen tegen Paul, een speler bij de Kempenaren die vorig seizoen in onze afdeling het op één na slechtste puntengemiddelde per wedstrijd behaalde (3,53). Momenteel staat zijn gemiddelde na 3 matchen op 2,39 punten, zodat het voor Guy een ‘walk in the park’ voorspelde te gaan worden. En inderdaad, Guy (met oordopjes) startte van acquit, en na tien beurten stond er al een droge 6-0 op het scorebord. Paul scoorde zijn eerste puntjes een beurt later (6-2), maar kon verder nauwelijks weerwerk bieden (12-3 na 18 beurten en 16-8 na 26 beurten). Met nog maar één puntje te gaan lag een mooi resultaat voor Guy nu voor ‘t grijpen, maar uiteindelijk had onze ploegmakker daarvoor nog tien beurten nodig (17-12 in 36 beurten). Makkelijker zal het dit seizoen niet meer worden.
■ MARCO (23) – GUIDO Bellens (25)
Na vier nederlagen op rij was onze captain vastberaden om die negatieve tendens een halt toe te roepen. Hij moest het opnemen tegen Guido, een speler die vorige week in twee wedstrijden nog zijn huidige vorm etaleerde met winst in 31 en 28 beurten. Marco startte van acquit, miste (zijn derde al dit seizoen), maar verder werd het vrij vlug duidelijk dat de armen meer dan goed waren vandaag. Maar bij wie de armen ook goed waren, was Guido. Hij kwam met een reeks van 1,5,2,2,1 meteen al fors aan de leiding (6-11 na 5 beurten), maar Marco plooide niet, en vocht zich met meerdere beauties van losse bandstoten terug in het spoor van zijn belager (11-13 na 8 beurten en 13-15 na 11 beurten). Onze ploegmakker had zich tot dan al enkele keren doodgeërgerd aan het feit dat er na een mooi gemaakt punt niets kwam te liggen voor het volgende te maken punt. Dat gegeven begon mentaal te wegen, en veranderde tot op het einde nauwelijks. Wanneer Guido dan een triootje lukte was er opnieuw een kloofje geslagen (13-18 na 12 beurten). Een onbeduidend kloofje eigenlijk, maar onze ploegmakker kreeg het jammer genoeg wel niet meer gedicht (16-21 na 15 beurten en 19-24 na 19 beurten), tot de uiteindelijke eindscore van 19-25 in 21 beurten. Het leverde hem al bij al toch nog zeer sterke verliespunten op (5,86), en dit na een zeer genietbare partij.
■ KEVIN (28) – EDDY Bollansee (32)
Onze bricole-virtuoos ging voor de vierde keer dit seizoen op zoek naar zijn eerste zege. Tegenstrever van dienst was Eddy, die het met twee nederlagen op acht wedstrijden voorlopig uitstekend doet. Kevin startte van acquit, kwam na twee beurten 4-2 voor, maar maakte dan vier nulbeurten op rij. Eddy begon minder goed aan de partij, maar liet daarna met twee series van vijf toch zien waarom hij momenteel derde staat in het individuele klassement (5-13 na 7 beurten). Dat was even slikken, maar met onder andere drie en vier stuks stonden de bordjes drie beurten later al terug gelijk (13-13 na 10 beurten). Mathematisch had Kevin wel het voordeel, maar dat veranderde even later na Eddy’s duo van 1 en 3 (13-17 na 12 beurten). Dit vier puntenverschil werd een tijdje aangehouden (14-18 na 18 beurten), tot Eddy dan uitpakte met een duootje en een serie van zes (15-26 na 21 beurten). Onze ploegmakker weerde zich nog kranig, en kon nog wat van zijn achterstand goed maken (20-28 na 26 beurten), maar moest uiteindelijk in Eddy toch zijn meerdere herkennen (20-32 in 28 beurten).
■ FRANK Daemen (32) – NICK (32)
Deze twee kleppers waren de enigen vanavond die elkaar in het verleden al eens waren tegengekomen (2021), en toen was Frank de betere in 28 beurten (28-22). Vier jaar later vertoefd onze topper echter in de vorm van zijn leven, dit in tegenstelling tot Frank, die momenteel met een daling van punten flirt. Dit maar om te zeggen dat er bij de bookmakers weer niets te verdienen viel. Frank kwam via acquit 2-0 voor, goed voor zijn ‘moment de gloire’, want weinig later was hij al tot achtervolgen veroordeeld (3-7 na 3 beurten). Frank sprokkelde hierna hier en daar nog wel wat puntjes, maar wat onze Nick daarna weer op het Berchemse blauwe laken liet zien, was wederom van een ongezien hoog niveau. Bij een 5-10 stand na 9 beurten schudde hij plots een serie van 4,7,1,1,1,4,1 bijeen, wat Frank serieus naar adem deed happen (10-29 na 16 beurten). Boeken toe denk je dan, wat ook wel zo was, maar deels door nonchalance had onze ploegmakker nog negen beurten nodig om zijn 32 punten vol te maken. Frank scoorde tussentijds nog tien stuks, wat zijn team nog heel wat extra punten opleverde (20-32 in 25 beurten). Maar ondanks het mindere einde, was het toch weer een zeer sterke prestatie van onze ‘man van de match’. Correctie, ‘Man van het seizoen’!
Na deze overwinning op punten gaven we met plezier de rode lantaarn door aan de boys van Starrenhof 1.
Guy moest het vandaag opnemen tegen Paul, een speler bij de Kempenaren die vorig seizoen in onze afdeling het op één na slechtste puntengemiddelde per wedstrijd behaalde (3,53). Momenteel staat zijn gemiddelde na 3 matchen op 2,39 punten, zodat het voor Guy een ‘walk in the park’ voorspelde te gaan worden. En inderdaad, Guy (met oordopjes) startte van acquit, en na tien beurten stond er al een droge 6-0 op het scorebord. Paul scoorde zijn eerste puntjes een beurt later (6-2), maar kon verder nauwelijks weerwerk bieden (12-3 na 18 beurten en 16-8 na 26 beurten). Met nog maar één puntje te gaan lag een mooi resultaat voor Guy nu voor ‘t grijpen, maar uiteindelijk had onze ploegmakker daarvoor nog tien beurten nodig (17-12 in 36 beurten). Makkelijker zal het dit seizoen niet meer worden.
■ MARCO (23) – GUIDO Bellens (25)
Na vier nederlagen op rij was onze captain vastberaden om die negatieve tendens een halt toe te roepen. Hij moest het opnemen tegen Guido, een speler die vorige week in twee wedstrijden nog zijn huidige vorm etaleerde met winst in 31 en 28 beurten. Marco startte van acquit, miste (zijn derde al dit seizoen), maar verder werd het vrij vlug duidelijk dat de armen meer dan goed waren vandaag. Maar bij wie de armen ook goed waren, was Guido. Hij kwam met een reeks van 1,5,2,2,1 meteen al fors aan de leiding (6-11 na 5 beurten), maar Marco plooide niet, en vocht zich met meerdere beauties van losse bandstoten terug in het spoor van zijn belager (11-13 na 8 beurten en 13-15 na 11 beurten). Onze ploegmakker had zich tot dan al enkele keren doodgeërgerd aan het feit dat er na een mooi gemaakt punt niets kwam te liggen voor het volgende te maken punt. Dat gegeven begon mentaal te wegen, en veranderde tot op het einde nauwelijks. Wanneer Guido dan een triootje lukte was er opnieuw een kloofje geslagen (13-18 na 12 beurten). Een onbeduidend kloofje eigenlijk, maar onze ploegmakker kreeg het jammer genoeg wel niet meer gedicht (16-21 na 15 beurten en 19-24 na 19 beurten), tot de uiteindelijke eindscore van 19-25 in 21 beurten. Het leverde hem al bij al toch nog zeer sterke verliespunten op (5,86), en dit na een zeer genietbare partij.
■ KEVIN (28) – EDDY Bollansee (32)
Onze bricole-virtuoos ging voor de vierde keer dit seizoen op zoek naar zijn eerste zege. Tegenstrever van dienst was Eddy, die het met twee nederlagen op acht wedstrijden voorlopig uitstekend doet. Kevin startte van acquit, kwam na twee beurten 4-2 voor, maar maakte dan vier nulbeurten op rij. Eddy begon minder goed aan de partij, maar liet daarna met twee series van vijf toch zien waarom hij momenteel derde staat in het individuele klassement (5-13 na 7 beurten). Dat was even slikken, maar met onder andere drie en vier stuks stonden de bordjes drie beurten later al terug gelijk (13-13 na 10 beurten). Mathematisch had Kevin wel het voordeel, maar dat veranderde even later na Eddy’s duo van 1 en 3 (13-17 na 12 beurten). Dit vier puntenverschil werd een tijdje aangehouden (14-18 na 18 beurten), tot Eddy dan uitpakte met een duootje en een serie van zes (15-26 na 21 beurten). Onze ploegmakker weerde zich nog kranig, en kon nog wat van zijn achterstand goed maken (20-28 na 26 beurten), maar moest uiteindelijk in Eddy toch zijn meerdere herkennen (20-32 in 28 beurten).
■ FRANK Daemen (32) – NICK (32)
Deze twee kleppers waren de enigen vanavond die elkaar in het verleden al eens waren tegengekomen (2021), en toen was Frank de betere in 28 beurten (28-22). Vier jaar later vertoefd onze topper echter in de vorm van zijn leven, dit in tegenstelling tot Frank, die momenteel met een daling van punten flirt. Dit maar om te zeggen dat er bij de bookmakers weer niets te verdienen viel. Frank kwam via acquit 2-0 voor, goed voor zijn ‘moment de gloire’, want weinig later was hij al tot achtervolgen veroordeeld (3-7 na 3 beurten). Frank sprokkelde hierna hier en daar nog wel wat puntjes, maar wat onze Nick daarna weer op het Berchemse blauwe laken liet zien, was wederom van een ongezien hoog niveau. Bij een 5-10 stand na 9 beurten schudde hij plots een serie van 4,7,1,1,1,4,1 bijeen, wat Frank serieus naar adem deed happen (10-29 na 16 beurten). Boeken toe denk je dan, wat ook wel zo was, maar deels door nonchalance had onze ploegmakker nog negen beurten nodig om zijn 32 punten vol te maken. Frank scoorde tussentijds nog tien stuks, wat zijn team nog heel wat extra punten opleverde (20-32 in 25 beurten). Maar ondanks het mindere einde, was het toch weer een zeer sterke prestatie van onze ‘man van de match’. Correctie, ‘Man van het seizoen’!
Na deze overwinning op punten gaven we met plezier de rode lantaarn door aan de boys van Starrenhof 1.
|
|
20/10/2025 © Joe Pilers
Van alle ploegen in de ADL-competitie (75) zijn er nog maar vier ploegen die nog geen wedstrijd gewonnen hebben. En we zijn er toch wel bij zeker! Hoog tijd om daar iets aan te doen vonden we. Tegenstander van vanavond was de kampioen van vorig seizoen in afdeling B, maar net als wij, zijn ook zij niet zo goed aan het seizoen begonnen…
Eerst toch even een korte toelichting over dit debacle. Waren de mannen van De Nieuwe Lantaarn dan zó sterk?, en waren wij dan zó slecht? Het antwoord is zowel ja als nee. Het Merksemse team was inderdaad erg sterk (3 van hen speelden hun beste wedstrijd van het seizoen), en verdienden dan ook deze overwinning, maar ze hadden ook - met gemiddeld vier gelukballen per speler - ontegensprekelijk de biljartgoden mee. Dit geluk speelde dan ook een grote rol in het resultaat. Aan onze kant was het heel anders. Wij moesten tevreden zijn met drie gelukstreffers in totaal, wat een enorm verschil was met de tegenstander natuurlijk. Komt nog bij dat de figuren die we misten op een haar, werkelijk niet te tellen waren. On-ge-loof-lijk was het. Dit alles resulteerde dan uiteindelijk in onze slechtste score ooit. De rode lantaarn wordt na 2 jaar terug vanonder het stof gehaald.
■ MARCO (23) – LOUIS Horemans (17)
Onze captain startte van acquit met een nulbeurt, en na vier beurten hadden we nog steeds een brilscore. Aansluitend verging het Marco iets beter met een reeksje van 2,1,0,2 (5-1 na 8 beurten), maar daarna volgden weer vijf nulbeurten op rij (5-1 na 13 beurten). Hoe Louis het klaarspeelde wist hij waarschijnlijk zelf niet, maar de perfectie van zijn verdediging was met geen pen te beschrijven. Scorend had hij er tot dan nog niets van gebakken, maar vanaf beurt veertien begon alles mee te zitten en vlogen de eerste varkenskoteletten om Marco’s oren (9-9 na 19 beurten). Marco haalde nog alles uit de kast om de goden aan zijn kant te krijgen, maar die hadden met z’n allen trouw gezworen aan Louis. Met nog eens twee… jawel, kwam Louis nu zelfs op voorsprong (9-12 na 22 beurten), om dan even later met veel ‘klinkt het niet, dan botst het wel biljart’ uiteindelijk te finishen met een serie van vijf, waarvan het laatste punt (zucht) een… u raadt het nooit (10-17 in 24 beurten). RIP Marco. Na de match verklaarde Louis dat dit de beste match van zijn leven was. Wij zouden het toch iets genuanceerder formuleren.
■ RONNY Coolenaers (21) – MARCEL (23)
Marcel begon bijzonder goed aan de partij (4-6 na 5 beurten) maar kon daarna die positieve lijn niet doortrekken. Ook hij had het geluk niet aan zijn kant, en ook bij hem werden de gepresenteerde figuren steeds moeilijker. Marcel scoorde tijdens de volgende veertien beurten slechts één keer, wat dodelijk was tegen een toch wel sterk spelende tegenstrever. Beetje bij beetje werd de keel van onze ploegmakker dichtgeknepen (8-6 na 10 beurten, 15-7 na 14 beurten en 20-7 na 19 beurten), om er uiteindelijk een beurt later een eind aan te maken. Marcel lukte in zijn nabeurt nog een duootje, maar dat kon de ontgoocheling niet verzachten (21-9 in 20 beurten). Ok, Ronny had hier en daar wel wat meeval gehad, maar dat neemt niet weg dat hij toch wel een beresterke prestatie had neergezet.
■ GERRY Blancquaert (28) – MARC (28)
De match tussen Gerry en Marc was er zo eentje waar de bookmakers op voorhand geen winnaar durfden op te plakken. In de onderlinge confrontaties stond het immers 3-3, zodat de vorm van de dag wellicht bepalend zou zijn. En wat dat betreft was dat bij onze ploegmakker niet vet. Boerkes drinken kan hij nog als vanouds, maar het biljarten lijkt hij even verleerd. Zo moest hij al heel vroeg in de wedstrijd achtervolgen (5-0 na 4 beurten) en ook daarna voorspelde het niet veel goeds te gaan worden (9-3 na 13 beurten en 19-7 na 23 beurten). Ok, Dame Fortuna bleef wel de bitch uithangen, en mistte hij vaak figuren op een haar, maar het was evengoed gewoon niet goed. En als hij dan al eens een mooi punt scoorde, was het ofwel met de verkeerde bal, of kwam er daarna weer niets te liggen. Op karakter probeerde hij het geslagen gat nog wel te dichten, maar daar had hij vandaag de armen niet voor. Zelfs scoren in de nabeurt lukte niet meer (28-17 in 38 beurten). Hij zit de volgende match terecht op de bank.
■ DIMITRI Van Handenhoven (32) – NICK (32)
Dimitri en Nick waren geen onbekenden voor elkaar, maar in competitieverband speelden ze nog nooit tegen mekaar. Nick moest dan maar voor de eerredder zorgen, maar met op dat moment een puntentotaal van amper 8,60 punten… begin daar maar eens aan. Want ook bij hem moet het gevoel - na drie afstraffingen op rij - niet goed gezeten hebben. Dit in tegenstelling tot Dimitri, die onze ploegmakker in de aanvangsfase al behoorlijk deed zweten met series van vijf en zes (11-2 na 2 beurten). Ook hij lag met twee gelukballen duidelijk in de bovenste schuif bij Dame Fortuna, maar speelde evengoed wel oogstrelend biljartspel. Daarna was het wel een tijdje wat minder, maar hij kon zich dat veroorloven omdat de tik van de hamer bij Nick bleef nazinderen (17-5 na 12 beurten). Maar meer dan stilte voor de storm was het niet. Dimitri pakte hierna nog’s verschroeiend uit met een serie van elf (weliswaar met nog eens tweemaal hulp van bovenaf), en kwam twee beurten later al tot op één punt van de overwinning (31-5 na 15 beurten). De Merksemse moordenaar trachtte nu nog wat beurten te pakken, maar dat mislukte uiteindelijk door… jawel... nummer vijf! (32-5 in de 17de beurt). Nick scoorde in zijn nabeurt nog wel vier stuks, maar meer dan een detail was dat niet (32-9 in 17 beurten).
Na de wedstrijd trokken we nog (met rode lantaarn) naar ons clublokaal om deze bittere pil tot in de late uurtjes door te spoelen. Daarin zijn we nog altijd niet te kloppen. Gelukkig maar!
Onze captain startte van acquit met een nulbeurt, en na vier beurten hadden we nog steeds een brilscore. Aansluitend verging het Marco iets beter met een reeksje van 2,1,0,2 (5-1 na 8 beurten), maar daarna volgden weer vijf nulbeurten op rij (5-1 na 13 beurten). Hoe Louis het klaarspeelde wist hij waarschijnlijk zelf niet, maar de perfectie van zijn verdediging was met geen pen te beschrijven. Scorend had hij er tot dan nog niets van gebakken, maar vanaf beurt veertien begon alles mee te zitten en vlogen de eerste varkenskoteletten om Marco’s oren (9-9 na 19 beurten). Marco haalde nog alles uit de kast om de goden aan zijn kant te krijgen, maar die hadden met z’n allen trouw gezworen aan Louis. Met nog eens twee… jawel, kwam Louis nu zelfs op voorsprong (9-12 na 22 beurten), om dan even later met veel ‘klinkt het niet, dan botst het wel biljart’ uiteindelijk te finishen met een serie van vijf, waarvan het laatste punt (zucht) een… u raadt het nooit (10-17 in 24 beurten). RIP Marco. Na de match verklaarde Louis dat dit de beste match van zijn leven was. Wij zouden het toch iets genuanceerder formuleren.
■ RONNY Coolenaers (21) – MARCEL (23)
Marcel begon bijzonder goed aan de partij (4-6 na 5 beurten) maar kon daarna die positieve lijn niet doortrekken. Ook hij had het geluk niet aan zijn kant, en ook bij hem werden de gepresenteerde figuren steeds moeilijker. Marcel scoorde tijdens de volgende veertien beurten slechts één keer, wat dodelijk was tegen een toch wel sterk spelende tegenstrever. Beetje bij beetje werd de keel van onze ploegmakker dichtgeknepen (8-6 na 10 beurten, 15-7 na 14 beurten en 20-7 na 19 beurten), om er uiteindelijk een beurt later een eind aan te maken. Marcel lukte in zijn nabeurt nog een duootje, maar dat kon de ontgoocheling niet verzachten (21-9 in 20 beurten). Ok, Ronny had hier en daar wel wat meeval gehad, maar dat neemt niet weg dat hij toch wel een beresterke prestatie had neergezet.
■ GERRY Blancquaert (28) – MARC (28)
De match tussen Gerry en Marc was er zo eentje waar de bookmakers op voorhand geen winnaar durfden op te plakken. In de onderlinge confrontaties stond het immers 3-3, zodat de vorm van de dag wellicht bepalend zou zijn. En wat dat betreft was dat bij onze ploegmakker niet vet. Boerkes drinken kan hij nog als vanouds, maar het biljarten lijkt hij even verleerd. Zo moest hij al heel vroeg in de wedstrijd achtervolgen (5-0 na 4 beurten) en ook daarna voorspelde het niet veel goeds te gaan worden (9-3 na 13 beurten en 19-7 na 23 beurten). Ok, Dame Fortuna bleef wel de bitch uithangen, en mistte hij vaak figuren op een haar, maar het was evengoed gewoon niet goed. En als hij dan al eens een mooi punt scoorde, was het ofwel met de verkeerde bal, of kwam er daarna weer niets te liggen. Op karakter probeerde hij het geslagen gat nog wel te dichten, maar daar had hij vandaag de armen niet voor. Zelfs scoren in de nabeurt lukte niet meer (28-17 in 38 beurten). Hij zit de volgende match terecht op de bank.
■ DIMITRI Van Handenhoven (32) – NICK (32)
Dimitri en Nick waren geen onbekenden voor elkaar, maar in competitieverband speelden ze nog nooit tegen mekaar. Nick moest dan maar voor de eerredder zorgen, maar met op dat moment een puntentotaal van amper 8,60 punten… begin daar maar eens aan. Want ook bij hem moet het gevoel - na drie afstraffingen op rij - niet goed gezeten hebben. Dit in tegenstelling tot Dimitri, die onze ploegmakker in de aanvangsfase al behoorlijk deed zweten met series van vijf en zes (11-2 na 2 beurten). Ook hij lag met twee gelukballen duidelijk in de bovenste schuif bij Dame Fortuna, maar speelde evengoed wel oogstrelend biljartspel. Daarna was het wel een tijdje wat minder, maar hij kon zich dat veroorloven omdat de tik van de hamer bij Nick bleef nazinderen (17-5 na 12 beurten). Maar meer dan stilte voor de storm was het niet. Dimitri pakte hierna nog’s verschroeiend uit met een serie van elf (weliswaar met nog eens tweemaal hulp van bovenaf), en kwam twee beurten later al tot op één punt van de overwinning (31-5 na 15 beurten). De Merksemse moordenaar trachtte nu nog wat beurten te pakken, maar dat mislukte uiteindelijk door… jawel... nummer vijf! (32-5 in de 17de beurt). Nick scoorde in zijn nabeurt nog wel vier stuks, maar meer dan een detail was dat niet (32-9 in 17 beurten).
Na de wedstrijd trokken we nog (met rode lantaarn) naar ons clublokaal om deze bittere pil tot in de late uurtjes door te spoelen. Daarin zijn we nog altijd niet te kloppen. Gelukkig maar!
|
|
11/10/2025 © Joe Pilers
Vandaag gingen we nog maar eens op zoek naar onze eerste driepunter van het seizoen. Één groot probleem… de tegenstander. De Willy’s staan momenteel fors aan de leiding, en hebben zich de voorbije weken uitgeroepen tot topfavoriet voor de titel. Realistisch als we zijn gaven we onszelf weinig kans, maar je weet maar nooit…
■ DANNY Verbaeten (17) – GUY (17)
Het seizoen van onze Guy is er voorlopig eentje van twee snelheden. Soms heel goed, maar jammer genoeg vaker veel minder. Guy had naar eigen zeggen veel opgestoken van de wedstrijden op het WK in Lint, maar daar was vandaag op ons blauwe laken alvast weinig van te merken. Hij begon nochtans veelbelovend met een triootje (2-3 na 2 beurten), maar daarna werd toch al vrij vlug duidelijk dat Danny een afdeling hoger speelde. Danny kwam in beurt vijf op voorsprong (5-3), en zou die tot op einde niet meer afgeven (8-5 na 10 beurten, 10-6 na 15 beurten en tenslotte 17-9 in 26 beurten). Een top-3 plaats in het individueel klassement lijkt voorlopig heel ver weg. Cheer up mate!
■ JURGEN Peeters (32) – MARCEL (23)
Marcel en Jurgen speelden eerder al eens tegen elkaar, en toen verloor Marcel kansloos in 22 beurten. Marcel was dus verwittigd, en ook al was Jurgen het seizoen zwak gestart (16 in 26 en 32 in 46) , het blijft nog altijd wel de individuele kampioen van het seizoen 2021-22 waarover we spreken. Startend van acquit legde Jurgen er meteen de pees op, en na een reeks van 1,2,4,1,1,1,1,1, had hij zijn goed te maken handicap al volledig weggewerkt (12-1 na 8 beurten). Marcel was er dus nog niet aan te pas gekomen (al was hij zeker niet slecht bezig), maar met een duo van 6 en 3 stuks (beginnend met twee varkens) zat hij even later plots helemaal terug in de match (13-10 na 10 beurten). Jurgen was dus terug op achtervolgen aangewezen, scoorde verder zeer regelmatig, maar omdat het steeds maar een los puntje was, kon onze eveneens sterk spelende ploegmakker makkelijk stand houden (16-12 na 15 beurten, 20-17 na 20 beurten en 22-18 na 24 beurten). Na een triootje van Jurgen in beurt 25 leek de match dan toch nog te gaan kantelen (25-18), maar Marcel sloeg die aanval meteen de kop in met eveneens drie stuks (25-21 na 25 beurten). De weg naar de overwinning lag nu helemaal open, en lang dienden we daarop niet meer te wachten (25-23 in 26 beurten). Een sterke match van onze Marcel, dik verdiend bekroond met zijn tweede ‘man van de match’ notering. Chapeau copain!
■ MARC (28) – BART De Feyter (32)
Marc moest het nu opnemen tegen Bart, een te duchten tegenstrever die eerder al eens won van hem in 35 beurten (21-36). Nu dus naar 32 punten, en dat tegen iemand die - in tegenstelling tot Marc - uitstekend aan het seizoen is begonnen (5 wedstrijden zonder nederlaag). De sterren stonden dus niet zo gunstig voor onze ploegmakker, maar net als Jurgen in de vorige partij ging ook hij furieus van start met een reeks van 3,1,1,2,1,3,2,1 (14-6 na 8 beurten). Uiteraard kon hij dit tempo, mede door sterk verdedigend werk van Bart niet volhouden, maar hij bleef nog wel lange tijd de stand aanvoeren (14-10 na 12 beurten en 17-14 na 16 beurten). Tot Bart dan in beurt 17 een mooie serie van vijf lukte (17-19). Bart was nu voor het eerst in deze wedstrijd aan de leiding gekomen, maar Marc stelde twee dubbele nulbeurten later meteen orde op zaken met een mooi triootje (20-20 na 20 beurten), en na een reeksje van 3,1,2 lag de overwinning voor het grijpen (26-23 na 24 beurten). Voor de laatste twee punten had hij uiteindelijk nog vier zenuwslopende beurten nodig, maar gelukkig kwam Bart niet meer tot een slotoffensief (28-25 in 28 beurten). Eindelijk nog eens een deugddoende prestatie van onze subtopper, en dit na een toch wel overwegend zwak seizoenbegin. Toppie!
■ NICK (32) – BART Tuerlinckx (45)
Nick en Bart waren al aan hun vijfde battle toe, en de stand was voorlopig 2,5-1,5 in het voordeel van onze Nick. Het voorspelde zoals steeds weer een moeilijke wedstrijd te gaan worden, maar onze ploegmakker verkeerd momenteel in de vorm van zijn leven. Hij schoot dan ook het best uit de startblokken met een reeksje van 2,3,2 (7-4 na 3 beurten), maar daarna was het toch even wat minder (8-6 na 7 beurten). Bart had wat meer tijd nodig om op toerental te komen, maar vanaf beurt acht kwam er met een reeks van 1,1,4,1,2,3 toch ook bij hem stilaan schot in de zaak (14-18 na 13 beurten). Bart had nu de leiding overgenomen, maar mathematisch was er voor ons nog geen vuiltje aan de lucht. Hierna lukte Nick op het juiste moment een duo van vijf en vier stuks (24-20 in de 16de beurt), maar Bart sloeg die démarrage meteen de kop in met een serie van zes (24-26 na 16 beurten). Nog steeds niets aan de hand denk je dan, maar niet het kopke van onze ploegmakker. Hij had namelijk net voor Barts serie een niet te missen vijfde punt laten liggen, waardoor hij dan even later die zes stuks om de oren kreeg. “Dat zijn zoveel punten in de kering” weetjewel. Bart voegde er aansluitend nog eens vijf en drie stuks aan toe, en nu zat het helemaal fout in Nick’s hoofd (25-34 na 18 beurten). In drie beurten van de hemel naar de hel, daar herstel je niet zo maar van. Ook al niet omdat Bart nog een sterke eindsprint van 2,0,4,3,2 in huis had (28-45 in 24 beurten). Ontgoocheling alom natuurlijk, maar desondanks was het toch weer een sterke partij van onze kopman. Zijn volgende tegenstander zal het moeten bekopen vrees ik. Kop op champ!,
Het seizoen van onze Guy is er voorlopig eentje van twee snelheden. Soms heel goed, maar jammer genoeg vaker veel minder. Guy had naar eigen zeggen veel opgestoken van de wedstrijden op het WK in Lint, maar daar was vandaag op ons blauwe laken alvast weinig van te merken. Hij begon nochtans veelbelovend met een triootje (2-3 na 2 beurten), maar daarna werd toch al vrij vlug duidelijk dat Danny een afdeling hoger speelde. Danny kwam in beurt vijf op voorsprong (5-3), en zou die tot op einde niet meer afgeven (8-5 na 10 beurten, 10-6 na 15 beurten en tenslotte 17-9 in 26 beurten). Een top-3 plaats in het individueel klassement lijkt voorlopig heel ver weg. Cheer up mate!
■ JURGEN Peeters (32) – MARCEL (23)
Marcel en Jurgen speelden eerder al eens tegen elkaar, en toen verloor Marcel kansloos in 22 beurten. Marcel was dus verwittigd, en ook al was Jurgen het seizoen zwak gestart (16 in 26 en 32 in 46) , het blijft nog altijd wel de individuele kampioen van het seizoen 2021-22 waarover we spreken. Startend van acquit legde Jurgen er meteen de pees op, en na een reeks van 1,2,4,1,1,1,1,1, had hij zijn goed te maken handicap al volledig weggewerkt (12-1 na 8 beurten). Marcel was er dus nog niet aan te pas gekomen (al was hij zeker niet slecht bezig), maar met een duo van 6 en 3 stuks (beginnend met twee varkens) zat hij even later plots helemaal terug in de match (13-10 na 10 beurten). Jurgen was dus terug op achtervolgen aangewezen, scoorde verder zeer regelmatig, maar omdat het steeds maar een los puntje was, kon onze eveneens sterk spelende ploegmakker makkelijk stand houden (16-12 na 15 beurten, 20-17 na 20 beurten en 22-18 na 24 beurten). Na een triootje van Jurgen in beurt 25 leek de match dan toch nog te gaan kantelen (25-18), maar Marcel sloeg die aanval meteen de kop in met eveneens drie stuks (25-21 na 25 beurten). De weg naar de overwinning lag nu helemaal open, en lang dienden we daarop niet meer te wachten (25-23 in 26 beurten). Een sterke match van onze Marcel, dik verdiend bekroond met zijn tweede ‘man van de match’ notering. Chapeau copain!
■ MARC (28) – BART De Feyter (32)
Marc moest het nu opnemen tegen Bart, een te duchten tegenstrever die eerder al eens won van hem in 35 beurten (21-36). Nu dus naar 32 punten, en dat tegen iemand die - in tegenstelling tot Marc - uitstekend aan het seizoen is begonnen (5 wedstrijden zonder nederlaag). De sterren stonden dus niet zo gunstig voor onze ploegmakker, maar net als Jurgen in de vorige partij ging ook hij furieus van start met een reeks van 3,1,1,2,1,3,2,1 (14-6 na 8 beurten). Uiteraard kon hij dit tempo, mede door sterk verdedigend werk van Bart niet volhouden, maar hij bleef nog wel lange tijd de stand aanvoeren (14-10 na 12 beurten en 17-14 na 16 beurten). Tot Bart dan in beurt 17 een mooie serie van vijf lukte (17-19). Bart was nu voor het eerst in deze wedstrijd aan de leiding gekomen, maar Marc stelde twee dubbele nulbeurten later meteen orde op zaken met een mooi triootje (20-20 na 20 beurten), en na een reeksje van 3,1,2 lag de overwinning voor het grijpen (26-23 na 24 beurten). Voor de laatste twee punten had hij uiteindelijk nog vier zenuwslopende beurten nodig, maar gelukkig kwam Bart niet meer tot een slotoffensief (28-25 in 28 beurten). Eindelijk nog eens een deugddoende prestatie van onze subtopper, en dit na een toch wel overwegend zwak seizoenbegin. Toppie!
■ NICK (32) – BART Tuerlinckx (45)
Nick en Bart waren al aan hun vijfde battle toe, en de stand was voorlopig 2,5-1,5 in het voordeel van onze Nick. Het voorspelde zoals steeds weer een moeilijke wedstrijd te gaan worden, maar onze ploegmakker verkeerd momenteel in de vorm van zijn leven. Hij schoot dan ook het best uit de startblokken met een reeksje van 2,3,2 (7-4 na 3 beurten), maar daarna was het toch even wat minder (8-6 na 7 beurten). Bart had wat meer tijd nodig om op toerental te komen, maar vanaf beurt acht kwam er met een reeks van 1,1,4,1,2,3 toch ook bij hem stilaan schot in de zaak (14-18 na 13 beurten). Bart had nu de leiding overgenomen, maar mathematisch was er voor ons nog geen vuiltje aan de lucht. Hierna lukte Nick op het juiste moment een duo van vijf en vier stuks (24-20 in de 16de beurt), maar Bart sloeg die démarrage meteen de kop in met een serie van zes (24-26 na 16 beurten). Nog steeds niets aan de hand denk je dan, maar niet het kopke van onze ploegmakker. Hij had namelijk net voor Barts serie een niet te missen vijfde punt laten liggen, waardoor hij dan even later die zes stuks om de oren kreeg. “Dat zijn zoveel punten in de kering” weetjewel. Bart voegde er aansluitend nog eens vijf en drie stuks aan toe, en nu zat het helemaal fout in Nick’s hoofd (25-34 na 18 beurten). In drie beurten van de hemel naar de hel, daar herstel je niet zo maar van. Ook al niet omdat Bart nog een sterke eindsprint van 2,0,4,3,2 in huis had (28-45 in 24 beurten). Ontgoocheling alom natuurlijk, maar desondanks was het toch weer een sterke partij van onze kopman. Zijn volgende tegenstander zal het moeten bekopen vrees ik. Kop op champ!,
|
|
11/10/2025 © Joe Pilers
■ MARCO (23) – MICHEL Vinck (19)
Na twee nederlagen oprij ging onze captain vandaag nog eens op zoek naar een overwinning. Hij moest het opnemen tegen Michel, sinds kort celebrity in Pulderbos en omstreken. Hij was namelijk eerder deze week Live te zien als scheids in de World Cup in Lint, en dit in de match waarin de Vietnamees Phuong Vinh Bao het wereldrecord van Dick Jaspers evenaarde met 40 caramboles in 4 beurten. Nu, beweren dat hij door dit vanop de eerste rij meegemaakt te hebben wat naast zijn schoenen liep, is misschien overdreven, maar het scheelde weinig. Maar goed, genoeg gezeverd. Marco startte van acquit met een triootje en had na twee beurten zijn handicap al goedgemaakt (4-0). Hij zat dus onmiddellijk goed in de match, maar daarna lukte het scoren weer vaak net niet. Ook bij Michel liep het niet als gewenst, en zo kregen we na 13 beurten een magere 7-4 tussenstand. Tijdens de volgende beurt kon Marco nog eens het duootje verzilveren (9-4), maar Michel (nog altijd in de zevende hemel) prikte meteen tegen met drie stuks (9-7 na 14 beurten). Weg voordeel en weg alles, wanneer Michel een beurt later (beginnend met een gelukstreffer) er nog eens doodleuk vier stuks aan toevoegde (9-11 na 15 beurten). Onze onfortuinlijke ploegmakker zat nu voor de derde week op rij terug in de hoek waar de spreekwoordelijke klappen vallen, en kreeg ook deze keer het kopke en armen niet meer op scherp (12-19 in 33 beurten).
■ CONSTANT Verhaegen (25) – KEVIN (28)
Constant en Kevin vochten vorig seizoen al eens een battle uit, en toen was Kev de betere in een mooie 30 beurten. Blijkbaar had Constant hem toen na die match met stip bovenaan zijn bucketlist van ‘nog te kloppen spelers’ gezet, want zoals die vandaag tekeer ging… jawadde. Eerst nog bescheiden met een duootje en los punt (3-3 na 3 beurten), maar dan aansluitend met 1,4,3 en nog eens 2 stuks (13-3 na 7 beurten). Kevin was zeker ook niet slecht bezig, maar mistte, net als Marco in het begin van zijn wedstrijd, nét dat tikkeltje geluk dat je soms nodig hebt. Constant had nochtans zijn vorige wedstrijden (3), net als Kevin (2), roemloos verloren, maar tapte vandaag overduidelijk uit een heel ander vaatje. En het bleef maar duren. De duo- en triootjes bleven Kevin om de oren vliegen, en meer dan gelijke tred houden (en dat was al heel wat) zat er voor onze ploegmakker echt niet in vandaag (18-8 na 11 beurten, 20-12 na 14 beurten tot uiteindelijk 25-15 in 16 beurten). Eervol sneuvelen heet dat dan.
■ PAUL Lenaerts (28) – MARC (28)
Meer dan een gelijkspel zat er voor ons nu al niet meer in, maar om dat nog voor mekaar te krijgen moest Marc Paul over de knie leggen, nog een speler bij de Kempenaren zonder overwinning op zijn teller. Paul startte van acquit, kwam na twee beurten 5-0 voor, maar Marc prikte tegen met twee duootjes (6-4 na 4 beurten). Doch, voor de derde keer op rij, zat het voor een speler van ons team niet mee in het begin van de wedstrijd. Paul maakte er opnieuw een vijf punten kloof van (9-4 na 6 beurten), en Marc had daarna alle moeite van de wereld om in zijn spoor te blijven. Een lange frustrerende achtervolging volgde, waarin hij vaak net niet de leiding kon overnemen (11-7 na 10 beurten, 13-9 na 15 beurten, 15-13 na 20 beurten, 17-15 na 25 beurten, 21-19 na 30 beurten en 22-21 na 34 beurten). Maar de aanhouder wint zeggen ze, en inderdaad. In beurt 35 lukte onze ploegmakker een serie van vier (22-25) en drie beurtjes later kwam hij op één punt van de overwinning (22-27 na 38 beurten). Een zware last viel nu van zijn schouders, maar de decompressie die daarop volgde zou hem uiteindelijk nog zuur opbreken. Marc kreeg het laatste punt (deels door concentratieverlies) niet gemaakt, en Paul kwam schoorvoetend terug tot op gelijke hoogte (27-27 na 42 beurten). Alle toeters, bellen en zwaailichten gingen nu in alarm, maar hij had geluk. De figuur die er voor het laatste punt nu kwam te liggen was on-mo-ge-lijk te missen. Tenminste dat dachten we toch, want een foskeu?… dat had niemand zien aankomen. Ontgoocheling en consternatie alom, en de rest is geschiedenis. Paul finishte in de volgende beurt, en Marc?... die moest zich dan maar tevreden stellen met een armzalig gelijkspel (28-28 in 44 beurten). Hij ligt er nog wakker van.
■ NICK (32) – TOON Bollansee (45)
Door het verlies van Marc was het belang voor deze ‘Clash of the Titans’ eigenlijk al teniet gedaan. De drie punten waren immers al in het bezit van de Kempenaren, maar gelukkig maakten deze twee protagonisten er nog een waar spektakel van. Onder grote publieke belangstelling startte Nick de partij van acquit met een reeks(je) van 1,4,3, maar ook Toon was met twee triootjes meteen goed bij shot (8-6 na 3 beurten). Opwarmertjes bleek twee dubbele nulbeurten later, want vanaf beurt zes begonnen ze er pas écht aan. Nick met een reeks van 1,3,1,3,2,3,1,4, en Toon gelijktijdig met 3,0,6,1,2,2,5,1. Puur genieten was het. Dit uitzonderlijk kijkstuk zorgde dan ook voor duizelingwekkende tussenstanden van om en bij de twee moyenne (16-15 na 9 beurten, 21-18 na 11 beurten en 26-25 na 13 beurten). Nick was werkelijk outstanding vandaag, en zijn score was op dat moment niet eens overdreven. Toon was ook heel erg goed natuurlijk, al had die wel één probleempje. Hij diende namelijk een handicap van 13 punten goed te maken, en voor dat te bewerkstelligen had hij vandaag nog een moyennetje beter moeten doen. Dat lukte dus niet, en zes beurten later was zijn lot bezegeld (32-29 in 19 beurten). Voor Nick zijn tweede dik verdiende ‘man van de match’ notering. Well done champ!
Na twee nederlagen oprij ging onze captain vandaag nog eens op zoek naar een overwinning. Hij moest het opnemen tegen Michel, sinds kort celebrity in Pulderbos en omstreken. Hij was namelijk eerder deze week Live te zien als scheids in de World Cup in Lint, en dit in de match waarin de Vietnamees Phuong Vinh Bao het wereldrecord van Dick Jaspers evenaarde met 40 caramboles in 4 beurten. Nu, beweren dat hij door dit vanop de eerste rij meegemaakt te hebben wat naast zijn schoenen liep, is misschien overdreven, maar het scheelde weinig. Maar goed, genoeg gezeverd. Marco startte van acquit met een triootje en had na twee beurten zijn handicap al goedgemaakt (4-0). Hij zat dus onmiddellijk goed in de match, maar daarna lukte het scoren weer vaak net niet. Ook bij Michel liep het niet als gewenst, en zo kregen we na 13 beurten een magere 7-4 tussenstand. Tijdens de volgende beurt kon Marco nog eens het duootje verzilveren (9-4), maar Michel (nog altijd in de zevende hemel) prikte meteen tegen met drie stuks (9-7 na 14 beurten). Weg voordeel en weg alles, wanneer Michel een beurt later (beginnend met een gelukstreffer) er nog eens doodleuk vier stuks aan toevoegde (9-11 na 15 beurten). Onze onfortuinlijke ploegmakker zat nu voor de derde week op rij terug in de hoek waar de spreekwoordelijke klappen vallen, en kreeg ook deze keer het kopke en armen niet meer op scherp (12-19 in 33 beurten).
■ CONSTANT Verhaegen (25) – KEVIN (28)
Constant en Kevin vochten vorig seizoen al eens een battle uit, en toen was Kev de betere in een mooie 30 beurten. Blijkbaar had Constant hem toen na die match met stip bovenaan zijn bucketlist van ‘nog te kloppen spelers’ gezet, want zoals die vandaag tekeer ging… jawadde. Eerst nog bescheiden met een duootje en los punt (3-3 na 3 beurten), maar dan aansluitend met 1,4,3 en nog eens 2 stuks (13-3 na 7 beurten). Kevin was zeker ook niet slecht bezig, maar mistte, net als Marco in het begin van zijn wedstrijd, nét dat tikkeltje geluk dat je soms nodig hebt. Constant had nochtans zijn vorige wedstrijden (3), net als Kevin (2), roemloos verloren, maar tapte vandaag overduidelijk uit een heel ander vaatje. En het bleef maar duren. De duo- en triootjes bleven Kevin om de oren vliegen, en meer dan gelijke tred houden (en dat was al heel wat) zat er voor onze ploegmakker echt niet in vandaag (18-8 na 11 beurten, 20-12 na 14 beurten tot uiteindelijk 25-15 in 16 beurten). Eervol sneuvelen heet dat dan.
■ PAUL Lenaerts (28) – MARC (28)
Meer dan een gelijkspel zat er voor ons nu al niet meer in, maar om dat nog voor mekaar te krijgen moest Marc Paul over de knie leggen, nog een speler bij de Kempenaren zonder overwinning op zijn teller. Paul startte van acquit, kwam na twee beurten 5-0 voor, maar Marc prikte tegen met twee duootjes (6-4 na 4 beurten). Doch, voor de derde keer op rij, zat het voor een speler van ons team niet mee in het begin van de wedstrijd. Paul maakte er opnieuw een vijf punten kloof van (9-4 na 6 beurten), en Marc had daarna alle moeite van de wereld om in zijn spoor te blijven. Een lange frustrerende achtervolging volgde, waarin hij vaak net niet de leiding kon overnemen (11-7 na 10 beurten, 13-9 na 15 beurten, 15-13 na 20 beurten, 17-15 na 25 beurten, 21-19 na 30 beurten en 22-21 na 34 beurten). Maar de aanhouder wint zeggen ze, en inderdaad. In beurt 35 lukte onze ploegmakker een serie van vier (22-25) en drie beurtjes later kwam hij op één punt van de overwinning (22-27 na 38 beurten). Een zware last viel nu van zijn schouders, maar de decompressie die daarop volgde zou hem uiteindelijk nog zuur opbreken. Marc kreeg het laatste punt (deels door concentratieverlies) niet gemaakt, en Paul kwam schoorvoetend terug tot op gelijke hoogte (27-27 na 42 beurten). Alle toeters, bellen en zwaailichten gingen nu in alarm, maar hij had geluk. De figuur die er voor het laatste punt nu kwam te liggen was on-mo-ge-lijk te missen. Tenminste dat dachten we toch, want een foskeu?… dat had niemand zien aankomen. Ontgoocheling en consternatie alom, en de rest is geschiedenis. Paul finishte in de volgende beurt, en Marc?... die moest zich dan maar tevreden stellen met een armzalig gelijkspel (28-28 in 44 beurten). Hij ligt er nog wakker van.
■ NICK (32) – TOON Bollansee (45)
Door het verlies van Marc was het belang voor deze ‘Clash of the Titans’ eigenlijk al teniet gedaan. De drie punten waren immers al in het bezit van de Kempenaren, maar gelukkig maakten deze twee protagonisten er nog een waar spektakel van. Onder grote publieke belangstelling startte Nick de partij van acquit met een reeks(je) van 1,4,3, maar ook Toon was met twee triootjes meteen goed bij shot (8-6 na 3 beurten). Opwarmertjes bleek twee dubbele nulbeurten later, want vanaf beurt zes begonnen ze er pas écht aan. Nick met een reeks van 1,3,1,3,2,3,1,4, en Toon gelijktijdig met 3,0,6,1,2,2,5,1. Puur genieten was het. Dit uitzonderlijk kijkstuk zorgde dan ook voor duizelingwekkende tussenstanden van om en bij de twee moyenne (16-15 na 9 beurten, 21-18 na 11 beurten en 26-25 na 13 beurten). Nick was werkelijk outstanding vandaag, en zijn score was op dat moment niet eens overdreven. Toon was ook heel erg goed natuurlijk, al had die wel één probleempje. Hij diende namelijk een handicap van 13 punten goed te maken, en voor dat te bewerkstelligen had hij vandaag nog een moyennetje beter moeten doen. Dat lukte dus niet, en zes beurten later was zijn lot bezegeld (32-29 in 19 beurten). Voor Nick zijn tweede dik verdiende ‘man van de match’ notering. Well done champ!
|
|
1/10/2025 © Joe Pilers
Nog altijd op zoek naar onze eerste driepunter moesten we het vandaag opnemen tegen de Kartuizers uit Lier. Het verschil in het klassement was verwaarloosbaar (2,08 punten), dus waren zij, net als wij, ook niet zo denderend aan de competitie begonnen. Het kon dus alle kanten uit…
■ RONALD Onsia (19) – GUY (17)
Omwille van problemen met de HDMI-kabel startte de wedstrijd wat later dan gepland. Diverse technici kregen het euvel na een dik halfuur niet opgelost, zodat de score enkel maar te volgen was op ons piepklein laptop-schermpje. Guy ging na zijn blamage van vorige week op zoek naar eerherstel, maar dan moest hij wel voorbij Ronny, man in vorm bij de Kartuizers met 3 zeges op 3. Ronny schoot het best uit de startblokken met een reeks van 1,2,1,2, maar Guy deed vanaf beurt 3 evengoed met 2 en 4 stuks (6-6 na 4 beurten). Wat daarna volgde, was een zenuwslopende strijd voor zowel spelers als toeschouwers. Een nek-aan-nekrace pur sang, waar nergens, maar dan ook nergens het verschil groter was dan 1 carambole (8-7 na 7 beurten, 9-8 na 11 beurten, 9-9 na 14 beurten, 10-10 na 18 beurten, 12-13 na 19 beurten, 13-14 na 22 beurten en 15-15 na 25 beurten). Ronny kreeg de twee punten handicap dus nergens goedgemaakt en dat deed hem uiteindelijk metaal breken. Onze ploegmakker toonde zich op alle fronten de sterkste, en finishte na een verbeten strijd twee beurten later met een mooi duootje (15-17 in 26 beurten). Meteen goed voor zijn eerste dik verdiende ‘man van de match’ notering. Thumbs up mate!
■ KAREL Symaes (21) – MARCEL (23)
Karel en Marcel troffen elkaar al eens in 2023 en toen ging Karel met de zegebloemen naar huis. Reden genoeg om revanche te nemen dachten we. Karel toonde nog maar eens het belang aan om van acquit te starten, en bedankte Marcel met een triootje (3-0). Lang kon hij van die voorsprong echter niet genieten want even later stonden de bordjes alweer gelijk (4-4 na 4 beurten). In beurt zeven pakte Karel met een duootje opnieuw de leiding (6-4), en daarna was het lange tijd een copy-paste partij zoals de vorige (8-9 na 18 beurten). Weinig later kwam onze ploegmakker dan met drie losse puntjes voor het eerst mathematisch aan de leiding (9-12 na 21 beurten), en na een bommetje van vijf in beurt 24 leek de kloof definitief geslagen (10-17). Leek, want met Karel weet je nooit natuurlijk. Karel begon nu inderdaad vlotter te scoren, maar Marcel gaf geen krimp en vergrootte zijn voorsprong zelfs nog (14-22 na 30 beurten). Met nog maar één puntje te gaan kon en mocht dit nu niet meer misgaan, en inderdaad, twee beurtjes later was de kat in ‘t bakkie (17-23 in 32 beurten). Bien joué copain!
■ GOMMAAR Mertens (28) – MARC (28)
Dankzij Guy en Marcel hadden we nu met Marc en Nick twee kansen om voor het eerst dit seizoen de drie punten te pakken. Marc moest het opnemen tegen Nicks buddy Gommaar, waartegen hij twee seizoenen geleden nog een gelijkspel uit de brand sleepte in (slik)… 45 beurten. Met een gelijkspel zouden we nu alvast best tevreden zijn, maar uitgezonderd de openingsbeurt (1-2) was het continu Gommaar die de scepter zwaaide (5-3 na 4 beurten, 7-4 na 7 beurten, 11-9 na 10 beurten en 14-12 na 13 beurten). Geen onoverkomelijke achterstanden, zeker niet, maar dat werd het wel wanneer Gommaar een tweeluik bijeen knalde van 6 en 5. Onze ploegmakker had telkens wel kunnen tegenprikken met een duootje, maar de spreekwoordelijke vogel was nu gaan vliegen (25-16 na 15 beurten). Gommaar had tot dan nog maar drie nulbeurten op zijn conto staan, dus was de verwachting dat het nu snel einde verhaal zou worden voor onze ploegmakker. Maar Gommaar begon nu geheel onverwacht de ene misser na de andere op te stapelen, en scoorde tijdens de volgende twaalf beurten slechts één keer. Sommigen onder ons kregen het vermoeden dat hij beurten aan het pakken was, maar dat was het niet. Het was gewoon op. Marc had ondertussen wel wat van zijn achterstand afgeknabbeld natuurlijk, maar te weinig om Gommaar nog te verontrusten (26-22 na 27 beurten). Een beurt later viel dan het genadeschot, gevolgd door een misser van acquit in de nabeurt (28-22 in 28 beurten).
■ NICK (32) – RUDI Verelst (32)
Door het verlies van Marc waren alle ogen nu gericht op onze puntenpakker. Nick stond in de onderlinge duels 2-1 voor, en Rudi was na drie wedstrijden nog altijd op zoek naar zijn eerste overwinning. Al kan een gelijkspel tegen ene Eddy Merckx ook wel tellen natuurlijk. Nick startte van acquit, kwam in de derde beurt 3-0 voor, maar kreeg dan van Rudi een reeks van 5,6,2 om de oren (4-13 na 5 beurten). Niet meteen het scenario dat je in gedachten had, maar Nick rechte de rug en antwoordde quasi meteen met een reeksje van 1,4,2,1 (12-15 na 10 beurten). Kort na deze positieve wending stelde Rudi een korte rookpauze voor, waar onze ploegmakker maar al te graag op inging uiteraard (al had hij dat beter niet gedaan). Ondertussen was er ook een nogal luidruchtige meute jongeren binnen gekomen wat niet echt bevorderlijk was voor de concentratie tijdens het biljarten. Na een korte onderbreking mocht Rudi de match dan opnieuw in gang schieten en vlamde meteen zeven stuks bijeen (12-22 na 12 beurten). Van een binnenkomer gesproken. Een beurt later volgde nog een triootje (12-25 na 13 beurten), maar liet daarna dan toch vijf nulbeurten op rij noteren. Nick kon niet echt profiteren van Rudi’s appelflauwte (16-25 na 18 beurten), maar één ding viel toch op. Dat Rudi namelijk heel wat meer nulbeurten liet optekenen (63%) dan onze ploegmakker (42%). Een schrale troost, want voor de rest was Rudi vandaag zowel kwantitatief als kwalitatief veruit de betere. Ten bewijze: zijn tweede van zeven waarmee hij uiteindelijk finishte (16-32 in 19 beurten).
Omwille van problemen met de HDMI-kabel startte de wedstrijd wat later dan gepland. Diverse technici kregen het euvel na een dik halfuur niet opgelost, zodat de score enkel maar te volgen was op ons piepklein laptop-schermpje. Guy ging na zijn blamage van vorige week op zoek naar eerherstel, maar dan moest hij wel voorbij Ronny, man in vorm bij de Kartuizers met 3 zeges op 3. Ronny schoot het best uit de startblokken met een reeks van 1,2,1,2, maar Guy deed vanaf beurt 3 evengoed met 2 en 4 stuks (6-6 na 4 beurten). Wat daarna volgde, was een zenuwslopende strijd voor zowel spelers als toeschouwers. Een nek-aan-nekrace pur sang, waar nergens, maar dan ook nergens het verschil groter was dan 1 carambole (8-7 na 7 beurten, 9-8 na 11 beurten, 9-9 na 14 beurten, 10-10 na 18 beurten, 12-13 na 19 beurten, 13-14 na 22 beurten en 15-15 na 25 beurten). Ronny kreeg de twee punten handicap dus nergens goedgemaakt en dat deed hem uiteindelijk metaal breken. Onze ploegmakker toonde zich op alle fronten de sterkste, en finishte na een verbeten strijd twee beurten later met een mooi duootje (15-17 in 26 beurten). Meteen goed voor zijn eerste dik verdiende ‘man van de match’ notering. Thumbs up mate!
■ KAREL Symaes (21) – MARCEL (23)
Karel en Marcel troffen elkaar al eens in 2023 en toen ging Karel met de zegebloemen naar huis. Reden genoeg om revanche te nemen dachten we. Karel toonde nog maar eens het belang aan om van acquit te starten, en bedankte Marcel met een triootje (3-0). Lang kon hij van die voorsprong echter niet genieten want even later stonden de bordjes alweer gelijk (4-4 na 4 beurten). In beurt zeven pakte Karel met een duootje opnieuw de leiding (6-4), en daarna was het lange tijd een copy-paste partij zoals de vorige (8-9 na 18 beurten). Weinig later kwam onze ploegmakker dan met drie losse puntjes voor het eerst mathematisch aan de leiding (9-12 na 21 beurten), en na een bommetje van vijf in beurt 24 leek de kloof definitief geslagen (10-17). Leek, want met Karel weet je nooit natuurlijk. Karel begon nu inderdaad vlotter te scoren, maar Marcel gaf geen krimp en vergrootte zijn voorsprong zelfs nog (14-22 na 30 beurten). Met nog maar één puntje te gaan kon en mocht dit nu niet meer misgaan, en inderdaad, twee beurtjes later was de kat in ‘t bakkie (17-23 in 32 beurten). Bien joué copain!
■ GOMMAAR Mertens (28) – MARC (28)
Dankzij Guy en Marcel hadden we nu met Marc en Nick twee kansen om voor het eerst dit seizoen de drie punten te pakken. Marc moest het opnemen tegen Nicks buddy Gommaar, waartegen hij twee seizoenen geleden nog een gelijkspel uit de brand sleepte in (slik)… 45 beurten. Met een gelijkspel zouden we nu alvast best tevreden zijn, maar uitgezonderd de openingsbeurt (1-2) was het continu Gommaar die de scepter zwaaide (5-3 na 4 beurten, 7-4 na 7 beurten, 11-9 na 10 beurten en 14-12 na 13 beurten). Geen onoverkomelijke achterstanden, zeker niet, maar dat werd het wel wanneer Gommaar een tweeluik bijeen knalde van 6 en 5. Onze ploegmakker had telkens wel kunnen tegenprikken met een duootje, maar de spreekwoordelijke vogel was nu gaan vliegen (25-16 na 15 beurten). Gommaar had tot dan nog maar drie nulbeurten op zijn conto staan, dus was de verwachting dat het nu snel einde verhaal zou worden voor onze ploegmakker. Maar Gommaar begon nu geheel onverwacht de ene misser na de andere op te stapelen, en scoorde tijdens de volgende twaalf beurten slechts één keer. Sommigen onder ons kregen het vermoeden dat hij beurten aan het pakken was, maar dat was het niet. Het was gewoon op. Marc had ondertussen wel wat van zijn achterstand afgeknabbeld natuurlijk, maar te weinig om Gommaar nog te verontrusten (26-22 na 27 beurten). Een beurt later viel dan het genadeschot, gevolgd door een misser van acquit in de nabeurt (28-22 in 28 beurten).
■ NICK (32) – RUDI Verelst (32)
Door het verlies van Marc waren alle ogen nu gericht op onze puntenpakker. Nick stond in de onderlinge duels 2-1 voor, en Rudi was na drie wedstrijden nog altijd op zoek naar zijn eerste overwinning. Al kan een gelijkspel tegen ene Eddy Merckx ook wel tellen natuurlijk. Nick startte van acquit, kwam in de derde beurt 3-0 voor, maar kreeg dan van Rudi een reeks van 5,6,2 om de oren (4-13 na 5 beurten). Niet meteen het scenario dat je in gedachten had, maar Nick rechte de rug en antwoordde quasi meteen met een reeksje van 1,4,2,1 (12-15 na 10 beurten). Kort na deze positieve wending stelde Rudi een korte rookpauze voor, waar onze ploegmakker maar al te graag op inging uiteraard (al had hij dat beter niet gedaan). Ondertussen was er ook een nogal luidruchtige meute jongeren binnen gekomen wat niet echt bevorderlijk was voor de concentratie tijdens het biljarten. Na een korte onderbreking mocht Rudi de match dan opnieuw in gang schieten en vlamde meteen zeven stuks bijeen (12-22 na 12 beurten). Van een binnenkomer gesproken. Een beurt later volgde nog een triootje (12-25 na 13 beurten), maar liet daarna dan toch vijf nulbeurten op rij noteren. Nick kon niet echt profiteren van Rudi’s appelflauwte (16-25 na 18 beurten), maar één ding viel toch op. Dat Rudi namelijk heel wat meer nulbeurten liet optekenen (63%) dan onze ploegmakker (42%). Een schrale troost, want voor de rest was Rudi vandaag zowel kwantitatief als kwalitatief veruit de betere. Ten bewijze: zijn tweede van zeven waarmee hij uiteindelijk finishte (16-32 in 19 beurten).
|
|
22/09/2025 © Joe Pilers
Vandaag zakten we af richting Aartselaar waar we in biljartzaal De Leug de mannen van BPT moesten bekampen. Statistisch gezien hadden we vandaag een goede kans om met de drie punten naar huis te gaan, want de vorige edities werden ruimschoots gewonnen met 18,59 – 28,70 en 15,89 – 26,14. Maar het is en blijft natuurlijk maar een statistiek en geen exacte wetenschap…
■ SVEN Olbrechts (21) – GUY (17)
Sven en Guy stonden vorig seizoen al eens tegenover mekaar en dat was onze Guy niet zo goed bevallen. Sven had toen zijn kroost meegebracht en die zorgden tijdens de match voor nogal wat geluidsoverlast. Gevoelig als hij is aan vergelijkbare situaties had hij ook deze keer prijs. Op het moment dat zijn match startte, kwamen er nog heel wat spelers binnen voor hun matchke in de Belgische competitie (hun startuur is een kwartier later). Hierdoor werd Guy continu gehinderd in het stappen van en naar de biljarttafel, wat bij hem (begrijpelijk) voor heel wat wrevel zorgde. “ ’t Is hier precies een autostrade” zei hij hierover nog gefrustreerd. Sven daarentegen had daar totaal geen last van want die zat aan de andere kant van de biljarttafel. Nu, het was wat het was, maar dit zorgde er ongetwijfeld wel mede voor dat onze geplaagde ploegmakker in de zevende beurt al tegen een 9-0 achterstand aankeek. Nog tijd genoeg om je te herpakken denk je dan, maar dat gebeurde niet. Of dat vervelend wedstrijdbegin er verder nog iets mee te maken had, weten we niet, maar het was gewoon overwegend ook niet goed vandaag. Slechte baltoetsen, verkeerde keuzes… kortom, Guy kwam hoe langer hoe meer in de problemen (17-4 na 19 beurten). Met voor Sven nog maar vier puntjes te gaan was de verwachting nu dat het snel zou gedaan zijn, maar niets was minder waar. Onder het motto ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’ had hij uiteindelijk nog 17 ellelange beurten nodig om de overwinning binnen te halen. Kansen bij de vleet dus voor onze Guy om nog het één en ander recht te zetten, maar ook dat gebeurde niet (21-7 in de 36ste beurt). Guy scoorde in zijn nabeurt nog wel een duootje, wat toch nog bijna een extra puntje opleverde (21-9 in 36 beurten). Onze ploegmakker claimde achteraf nog dat hij ook wel wat pech had gehad (wat klopte), maar hebben we dat niet allemaal enkele of meerdere keren tijdens een match? Nee, het was gewoon niet goed, punt.
■ EDDY Jeziorski (23) – MARCO (23)
Marco begon de wedstrijd met de attitude van een killer en liet opponent Eddy in de aanvangsfase al meteen behoorlijk zweten. Super gefocust pakte hij uit met een reeks van 1,1,2,3,1 (3-8 na 5 beurten), en dan was die score nog niet eens overdreven. Beginnend met een gelukstreffer prikte Eddy de volgende beurt tegen met vier stuks (7-8 na 6 beurten), en voegde daar aansluitend nog eens een reeksje van 1,3,1 aan toe (12-9 na 9 beurten). Door die geluksbal van Eddy was de match dus gekanteld, en dat begon bij onze cap in zijn hoofdje te spelen. Voeg daarbij nog enkele nipte missers en het bij momenten tergend traag spel van zijn tegenstander, en het kwaad was geschied. Marco was nu nog maar een schim in vergelijking met zijn schitterend wedstrijdbegin, en mentaal verloor hij hoe langer hoe meer het noorden. Hij deed er nog alles aan om het tij nog te doen keren, maar was op de lange duur tegen Eddy én zichzelf aan’t spelen. Nog eens, vooral het overdreven lang nadenken van Eddy, zelfs bij simpel te maken figuren, werkte bij hem serieus op de zenuwen (en niet alleen bij hem). Kortom, Marco kreeg het mentale gedeelte niet meer op orde, en verloor uiteindelijk kansloos in 24 beurten (23-17).
■ MARC (28) – ALAIN Olislaegers (23)
In tegenstelling tot Marco mistte Marc zijn start compleet. Hij kwam van acquit nog wel 2-0 voor, maar maakte dan ietwat onzeker acterend vijf nulbeurten op rij (2-4 na 6 beurten). Aangemoedigd door zijn ploegmaats ging het daarna beetje bij beetje toch de goede richting uit, en na een reeks van 2,2,1,2,3,1 kwam hij dan voor het eerst aan de leiding (13-10 na 12 beurten). Nog niet mathematisch, maar wel een beetje later met een serie van vier (17-11 na 14 beurten). Geruststellend was die voorsprong zeker nog niet, want Alain bleef hem op de hielen zitten (18-13 na 18 beurten). Maar even later, na een duo- en triootje van onze ploegmakker, leek de veer bij Alain toch gebroken (23-14 na 20 beurten). Hij prikte daarna nog wel tegen met twee losse puntjes (23-16 na 24 beurten) maar na Marcs tweede van vier was het voor Alain einde verhaal (27-16 na 25 beurten). Twee beurtjes later viel dan het genadeschot (28-16 in de 27ste beurt). Alain scoorde in zijn nabeurt nog een duootje, maar meer dan een detail was dat niet (28-18 in 27 beurten). Een mooie en deugddoende overwinning, verdiend bekroond met een ‘man van de match’ notering.
■ ERIK Vervliet (36) – NICK (32)
Onze Nick moest het vandaag opnemen tegen Erik Vervliet. Als nieuwe speler was het vandaag Eriks eerste wedstrijd, maar hij is vooral gekend in het wereldje van het artistiek biljarten. Zo heeft hij in de loop der jaren opmerkelijke successen geboekt, zowel nationaal, als internationaal. Dit jaar alleen behaalde hij bijvoorbeeld al voor de zesde keer de Belgische titel, brons op het Europees kampioenschap (Florange, Frankrijk) en onlangs nog zilver op het WK in het Turkse Ankara. Dat Erik ook een begenadigd driebandspeler is, moest onze Nick meteen aan de lijve ondervinden. Met een serie van acht in beurt twee deed hij bij velen van ons de mond openvallen van verbazing (9-1). ‘Die kerel speelt meer dan 36’ hoorden we links en rechts zeggen. Nu, we keken het na, maar volgens de vergelijkstabel KBBB-adl waren zijn te spelen punten correct. Had Erik nu een begenadigde dag of niet, we weten het niet, maar de figuren die hij bij momenten met sprekend gemak speelde, hadden we eerlijk gezegd nog nooit gezien. Maar daarna kregen we toch de geruststelling dat hij ook maar een mens was. Erik liet nu ook enkele nulbeurten noteren, en dit terwijl Nick nu op zijn beurt een mooie serie van zeven bijeen knalde (11-8 na 5 beurten). Georgettes bloeddruk daalde nu terug naar normale waarden, maar ging sito presto terug in't rood wanneer Erik een mooie reeks van 1,3,2,3,5,1,1 bijeen speelde. Maar onze ploegmakker definitief het zwijgen opleggen, dat lukte niet. Nick weerde zich als een duiveltje in een wijwatervat, en bleef met een reeks van 1,0,1,1,2,2,6 nog altijd wel in het spoor (handicap meegerekend) van zijn opponent (28-21 na 15 beurten). Tijdens de volgende vier beurten konden beide spelers hun puntentotaal aanvullen met een triootje (31-24 na 19 beurten), maar uiteindelijk bleek Erik toch net iets sterker in de eindsprint (36-24 in de 22ste beurt). Nick had in de nabeurt nog de mogelijkheid om wat extra punten te verzamelen, maar hij mistte verrassend van acquit (36-24 in 22 beurten). Niettemin, toch weer een sterke partij van onze topper! En Georgette? Die is terug als vanouds.
Sven en Guy stonden vorig seizoen al eens tegenover mekaar en dat was onze Guy niet zo goed bevallen. Sven had toen zijn kroost meegebracht en die zorgden tijdens de match voor nogal wat geluidsoverlast. Gevoelig als hij is aan vergelijkbare situaties had hij ook deze keer prijs. Op het moment dat zijn match startte, kwamen er nog heel wat spelers binnen voor hun matchke in de Belgische competitie (hun startuur is een kwartier later). Hierdoor werd Guy continu gehinderd in het stappen van en naar de biljarttafel, wat bij hem (begrijpelijk) voor heel wat wrevel zorgde. “ ’t Is hier precies een autostrade” zei hij hierover nog gefrustreerd. Sven daarentegen had daar totaal geen last van want die zat aan de andere kant van de biljarttafel. Nu, het was wat het was, maar dit zorgde er ongetwijfeld wel mede voor dat onze geplaagde ploegmakker in de zevende beurt al tegen een 9-0 achterstand aankeek. Nog tijd genoeg om je te herpakken denk je dan, maar dat gebeurde niet. Of dat vervelend wedstrijdbegin er verder nog iets mee te maken had, weten we niet, maar het was gewoon overwegend ook niet goed vandaag. Slechte baltoetsen, verkeerde keuzes… kortom, Guy kwam hoe langer hoe meer in de problemen (17-4 na 19 beurten). Met voor Sven nog maar vier puntjes te gaan was de verwachting nu dat het snel zou gedaan zijn, maar niets was minder waar. Onder het motto ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’ had hij uiteindelijk nog 17 ellelange beurten nodig om de overwinning binnen te halen. Kansen bij de vleet dus voor onze Guy om nog het één en ander recht te zetten, maar ook dat gebeurde niet (21-7 in de 36ste beurt). Guy scoorde in zijn nabeurt nog wel een duootje, wat toch nog bijna een extra puntje opleverde (21-9 in 36 beurten). Onze ploegmakker claimde achteraf nog dat hij ook wel wat pech had gehad (wat klopte), maar hebben we dat niet allemaal enkele of meerdere keren tijdens een match? Nee, het was gewoon niet goed, punt.
■ EDDY Jeziorski (23) – MARCO (23)
Marco begon de wedstrijd met de attitude van een killer en liet opponent Eddy in de aanvangsfase al meteen behoorlijk zweten. Super gefocust pakte hij uit met een reeks van 1,1,2,3,1 (3-8 na 5 beurten), en dan was die score nog niet eens overdreven. Beginnend met een gelukstreffer prikte Eddy de volgende beurt tegen met vier stuks (7-8 na 6 beurten), en voegde daar aansluitend nog eens een reeksje van 1,3,1 aan toe (12-9 na 9 beurten). Door die geluksbal van Eddy was de match dus gekanteld, en dat begon bij onze cap in zijn hoofdje te spelen. Voeg daarbij nog enkele nipte missers en het bij momenten tergend traag spel van zijn tegenstander, en het kwaad was geschied. Marco was nu nog maar een schim in vergelijking met zijn schitterend wedstrijdbegin, en mentaal verloor hij hoe langer hoe meer het noorden. Hij deed er nog alles aan om het tij nog te doen keren, maar was op de lange duur tegen Eddy én zichzelf aan’t spelen. Nog eens, vooral het overdreven lang nadenken van Eddy, zelfs bij simpel te maken figuren, werkte bij hem serieus op de zenuwen (en niet alleen bij hem). Kortom, Marco kreeg het mentale gedeelte niet meer op orde, en verloor uiteindelijk kansloos in 24 beurten (23-17).
■ MARC (28) – ALAIN Olislaegers (23)
In tegenstelling tot Marco mistte Marc zijn start compleet. Hij kwam van acquit nog wel 2-0 voor, maar maakte dan ietwat onzeker acterend vijf nulbeurten op rij (2-4 na 6 beurten). Aangemoedigd door zijn ploegmaats ging het daarna beetje bij beetje toch de goede richting uit, en na een reeks van 2,2,1,2,3,1 kwam hij dan voor het eerst aan de leiding (13-10 na 12 beurten). Nog niet mathematisch, maar wel een beetje later met een serie van vier (17-11 na 14 beurten). Geruststellend was die voorsprong zeker nog niet, want Alain bleef hem op de hielen zitten (18-13 na 18 beurten). Maar even later, na een duo- en triootje van onze ploegmakker, leek de veer bij Alain toch gebroken (23-14 na 20 beurten). Hij prikte daarna nog wel tegen met twee losse puntjes (23-16 na 24 beurten) maar na Marcs tweede van vier was het voor Alain einde verhaal (27-16 na 25 beurten). Twee beurtjes later viel dan het genadeschot (28-16 in de 27ste beurt). Alain scoorde in zijn nabeurt nog een duootje, maar meer dan een detail was dat niet (28-18 in 27 beurten). Een mooie en deugddoende overwinning, verdiend bekroond met een ‘man van de match’ notering.
■ ERIK Vervliet (36) – NICK (32)
Onze Nick moest het vandaag opnemen tegen Erik Vervliet. Als nieuwe speler was het vandaag Eriks eerste wedstrijd, maar hij is vooral gekend in het wereldje van het artistiek biljarten. Zo heeft hij in de loop der jaren opmerkelijke successen geboekt, zowel nationaal, als internationaal. Dit jaar alleen behaalde hij bijvoorbeeld al voor de zesde keer de Belgische titel, brons op het Europees kampioenschap (Florange, Frankrijk) en onlangs nog zilver op het WK in het Turkse Ankara. Dat Erik ook een begenadigd driebandspeler is, moest onze Nick meteen aan de lijve ondervinden. Met een serie van acht in beurt twee deed hij bij velen van ons de mond openvallen van verbazing (9-1). ‘Die kerel speelt meer dan 36’ hoorden we links en rechts zeggen. Nu, we keken het na, maar volgens de vergelijkstabel KBBB-adl waren zijn te spelen punten correct. Had Erik nu een begenadigde dag of niet, we weten het niet, maar de figuren die hij bij momenten met sprekend gemak speelde, hadden we eerlijk gezegd nog nooit gezien. Maar daarna kregen we toch de geruststelling dat hij ook maar een mens was. Erik liet nu ook enkele nulbeurten noteren, en dit terwijl Nick nu op zijn beurt een mooie serie van zeven bijeen knalde (11-8 na 5 beurten). Georgettes bloeddruk daalde nu terug naar normale waarden, maar ging sito presto terug in't rood wanneer Erik een mooie reeks van 1,3,2,3,5,1,1 bijeen speelde. Maar onze ploegmakker definitief het zwijgen opleggen, dat lukte niet. Nick weerde zich als een duiveltje in een wijwatervat, en bleef met een reeks van 1,0,1,1,2,2,6 nog altijd wel in het spoor (handicap meegerekend) van zijn opponent (28-21 na 15 beurten). Tijdens de volgende vier beurten konden beide spelers hun puntentotaal aanvullen met een triootje (31-24 na 19 beurten), maar uiteindelijk bleek Erik toch net iets sterker in de eindsprint (36-24 in de 22ste beurt). Nick had in de nabeurt nog de mogelijkheid om wat extra punten te verzamelen, maar hij mistte verrassend van acquit (36-24 in 22 beurten). Niettemin, toch weer een sterke partij van onze topper! En Georgette? Die is terug als vanouds.
|
|
17/09/2025 © Joe Pilers
Voor onze tweede thuismatch van het nog prille seizoen ontvingen we vandaag BC ’t Zandhof 1. De mannen uit Bornem zijn bijzonder sterk aan het seizoen begonnen en bekleden momenteel de derde plaats in het klassement. Vorig seizoen kregen we nog een dik pak rammel (19,20 - 30,30), zodat het weer geen makkelijke avond voorspelde te worden…
■ MARCO (23) – LUC Hoofd (17)
Onze captain moest het vandaag opnemen tegen een nieuwe speler. Altijd lastig in het begin van het seizoen, want meestal zijn die aan wat weinig te spelen punten ingeschreven (hoe zou je zelf zijn). Luc had zijn vorige twee wedstrijden gewonnen in 30 en 21 beurten en ook vandaag werd meteen duidelijk dat hij meer in zijn marge had dan die 17 te spelen punten (5-10 na 11 beurten). Handicap meegerekend stond Marco dus al 11 punten in het krijt. Wanneer onze ploegmakker dan nog steeds meer nulbeurten dan punten liet noteren, werd de toestand nog penibeler, zo niet uitzichtloos (7-14 na19 beurten). Tot dan had hij wel met regelmaat wat pech gekend, maar nadat Luc eerst nog tot op een puntje van de overwinning was gekomen (8-16 na 21 beurten) schudde hij nog geheel onverwacht een heel mooie serie van zes uit zijn mouw (14-16 na 22 beurten). Even geloofden we nog in een stunt, maar daarvoor kreeg hij de mogelijkheid niet meer (15-17 in 25 beurten). Na deze match werd Luc geëvalueerd, en promoveerde hij volgens reglement terecht naar 19 punten.
■ WILFRIED De Wachter (21) – MARCEL (23)
Wilfried leidde in de onderlinge confrontaties met 1-0, en ging ook deze keer veelbelovend van start met mooi gespeelde figuren (4-0 na 2 beurten). “Oei, dit wordt een moeilijke voor Marcel” dachten we met z’n allen. Maar dat viel best mee. Wilfried scoorde kort daarop nog wel twee losse puntjes (6-3 na 7 beurten), maar daarna was het voor hem huilen met de pet op. Eerst met acht nulbeurten op rij (6-9 na 15 beurten) en na twee losse puntjes, nog eens negen missers na elkaar (8-16 na 26 beurten). Onze ploegmakker was dan misschien ook wel niet in zijn beste doen vandaag, maar op die manier werd het hem wel heel makkelijk gemaakt. Wilfried vond in de eindfase nog wel zijn betere armen terug, maar kon in de verste verte onze ploegmakker niet meer bedreigen (15-23 in 35 beurten). Dik verdiende overwinning bekroond met een ‘man van de match’ notering, al was dat achteraf gezien eigenlijk niet zo’n goed nieuws (als u begrijpt wat ik bedoel).
■ MARK Hautman (25) – KEVIN (28)
De stand in de onderlinge battles tussen deze twee kleppers kon eigenlijk niet gelijker zijn. Ieder 1 gewonnen, 1 verloren, en een gelijkspel. Het kon dus alle kanten uit, al was Mark met overwinningen in 31 en 15 beurten dit seizoen toch licht favoriet. Kevin op zijn beurt ging dan weer op zoek naar zijn eerste winstpartij. Mark startte de partij van acquit en bevestigde meteen zijn huidige vorm met een reeks van 2,1,5,1. Kevin mistte zijn start volledig, en zo stond er na amper vier beurten toch al een zorgwekkende 9-0 op het scorebord. Vanaf beurt vijf kon hij dan toch wat van zijn achterstand wegwerken met een reeksje van 2,2,1 (9-5 na 7 beurten), maar vijf nulbeurten later was daar eigenlijk al niets meer van te merken (13-5 na 12 beurten). Mark leek dus naar een makkelijke overwinning af te stevenen maar scoorde dan tijdens de volgende elf beurten slechts één schamel puntje. Meer had onze ploegmakker niet nodig om zich terug in de match te knokken (14-14 na 23 beurten), al had er met wat meeval veel meer ingezeten. De missers op een haartje waren hoe langer hoe meer niet meer te tellen. In beurt 24 zag Mark dan terug het licht met een serie van vier (18-15), maar onze Kev reageerde ad rem met een duo en triootje (20-20 na 28 beurten). De spanning was nu zelfs tot in de tribunes voelbaar en details zouden waarschijnlijk over winst en verlies beslissen. De stand evolueerde nu van 22-23 na 30 beurten naar 23-24 na 32 beurten, tot Mark uiteindelijk top op één punt van de zege kwam (24-25 na 34 beurten). Nogmaals, de match had dan eigenlijk al beslist moeten zijn in het voordeel van Kevin, maar dame Fortuna bleef de bitch uithangen. Het was als het ware om je haren uit het hoofd te trekken (als dat dan kon). Even later was hij er dan ook aan voor de moeite (25-25 in de 37ste beurt). Kevin had nu nog wel de mogelijkheid om na een emotionele rollercoaster in zijn nabeurt alsnog een dik verdiend gelijkspel uit de brand te slepen, maar hij mistte de tweede figuur op… u raadt het al… een haartje (25-26 in 37 beurten).
■ MARC (28) – FRANCOIS Pauwels (32)
Door de afwezigheid van Nick fungeerde Marc vandaag nog eens als laatste man. Daardoor kwam hij voor het eerst in zijn biljart(carrière) tegenover biljartcoryfee Francois te staan. Ooit een begenadigd speler (40), maar tegenwoordig toch ietwat op de terugweg. Niettemin… Marc was er niet gerust in. Ook al omdat hij nog steeds op zoek is naar zijn beste vorm. Het trekken naar band werd alvast nog eens gewonnen maar dat leverde maar één puntje op (1-0). Na een gelijklopende beginfase (5-6 na 5 beurten en 7-8 na 11 beurten kwam onze ploegmakker na 13! beurten voor het eerst aan de leiding met 9-8. Even toch, want Swa pakte meteen weer over met een reeks van 1,1,4,2 (11-16 na 18 beurten). Maar ook dat was geen lang leven beschoren. Met achtereenvolgens twee duootjes en een serie van zeven knalde onze ploegmakker zich richting overwinning (24-16 na 25 beurten). Dit kon en mocht eigenlijk niet meer fout lopen. Maar nog meer dan voorheen kreeg het verdedigend aspect van het spelletje nu de bovenhand. Marc liet onderweg wel ergens een uitgelezen kans om het af te maken liggen, maar voor de rest kwam er eigenlijk nog maar weinig bruikbaars te liggen. Swa kreeg van hetzelfde laken een broek, maar dat was dan wel nadat hij eerst nog zijn achterstand had verkleint tot 24-22. Tijdens de volgende acht beurten werd alleen maar een duootje voor de bezoeker genoteerd, zodat het toch nog erg spannend werd (24-24 na 33 beurten). Maar Marc liet er geen twijfel over bestaan. Hij was de sterkste vandaag, en met een bescheiden reeksje van 1,2,0,1 finishte hij uiteindelijk in 37 beurten (28-24). Swa had nog een nabeurt, maar meer dan het punt van acquit leverde dat niet op (28-25).
Onze captain moest het vandaag opnemen tegen een nieuwe speler. Altijd lastig in het begin van het seizoen, want meestal zijn die aan wat weinig te spelen punten ingeschreven (hoe zou je zelf zijn). Luc had zijn vorige twee wedstrijden gewonnen in 30 en 21 beurten en ook vandaag werd meteen duidelijk dat hij meer in zijn marge had dan die 17 te spelen punten (5-10 na 11 beurten). Handicap meegerekend stond Marco dus al 11 punten in het krijt. Wanneer onze ploegmakker dan nog steeds meer nulbeurten dan punten liet noteren, werd de toestand nog penibeler, zo niet uitzichtloos (7-14 na19 beurten). Tot dan had hij wel met regelmaat wat pech gekend, maar nadat Luc eerst nog tot op een puntje van de overwinning was gekomen (8-16 na 21 beurten) schudde hij nog geheel onverwacht een heel mooie serie van zes uit zijn mouw (14-16 na 22 beurten). Even geloofden we nog in een stunt, maar daarvoor kreeg hij de mogelijkheid niet meer (15-17 in 25 beurten). Na deze match werd Luc geëvalueerd, en promoveerde hij volgens reglement terecht naar 19 punten.
■ WILFRIED De Wachter (21) – MARCEL (23)
Wilfried leidde in de onderlinge confrontaties met 1-0, en ging ook deze keer veelbelovend van start met mooi gespeelde figuren (4-0 na 2 beurten). “Oei, dit wordt een moeilijke voor Marcel” dachten we met z’n allen. Maar dat viel best mee. Wilfried scoorde kort daarop nog wel twee losse puntjes (6-3 na 7 beurten), maar daarna was het voor hem huilen met de pet op. Eerst met acht nulbeurten op rij (6-9 na 15 beurten) en na twee losse puntjes, nog eens negen missers na elkaar (8-16 na 26 beurten). Onze ploegmakker was dan misschien ook wel niet in zijn beste doen vandaag, maar op die manier werd het hem wel heel makkelijk gemaakt. Wilfried vond in de eindfase nog wel zijn betere armen terug, maar kon in de verste verte onze ploegmakker niet meer bedreigen (15-23 in 35 beurten). Dik verdiende overwinning bekroond met een ‘man van de match’ notering, al was dat achteraf gezien eigenlijk niet zo’n goed nieuws (als u begrijpt wat ik bedoel).
■ MARK Hautman (25) – KEVIN (28)
De stand in de onderlinge battles tussen deze twee kleppers kon eigenlijk niet gelijker zijn. Ieder 1 gewonnen, 1 verloren, en een gelijkspel. Het kon dus alle kanten uit, al was Mark met overwinningen in 31 en 15 beurten dit seizoen toch licht favoriet. Kevin op zijn beurt ging dan weer op zoek naar zijn eerste winstpartij. Mark startte de partij van acquit en bevestigde meteen zijn huidige vorm met een reeks van 2,1,5,1. Kevin mistte zijn start volledig, en zo stond er na amper vier beurten toch al een zorgwekkende 9-0 op het scorebord. Vanaf beurt vijf kon hij dan toch wat van zijn achterstand wegwerken met een reeksje van 2,2,1 (9-5 na 7 beurten), maar vijf nulbeurten later was daar eigenlijk al niets meer van te merken (13-5 na 12 beurten). Mark leek dus naar een makkelijke overwinning af te stevenen maar scoorde dan tijdens de volgende elf beurten slechts één schamel puntje. Meer had onze ploegmakker niet nodig om zich terug in de match te knokken (14-14 na 23 beurten), al had er met wat meeval veel meer ingezeten. De missers op een haartje waren hoe langer hoe meer niet meer te tellen. In beurt 24 zag Mark dan terug het licht met een serie van vier (18-15), maar onze Kev reageerde ad rem met een duo en triootje (20-20 na 28 beurten). De spanning was nu zelfs tot in de tribunes voelbaar en details zouden waarschijnlijk over winst en verlies beslissen. De stand evolueerde nu van 22-23 na 30 beurten naar 23-24 na 32 beurten, tot Mark uiteindelijk top op één punt van de zege kwam (24-25 na 34 beurten). Nogmaals, de match had dan eigenlijk al beslist moeten zijn in het voordeel van Kevin, maar dame Fortuna bleef de bitch uithangen. Het was als het ware om je haren uit het hoofd te trekken (als dat dan kon). Even later was hij er dan ook aan voor de moeite (25-25 in de 37ste beurt). Kevin had nu nog wel de mogelijkheid om na een emotionele rollercoaster in zijn nabeurt alsnog een dik verdiend gelijkspel uit de brand te slepen, maar hij mistte de tweede figuur op… u raadt het al… een haartje (25-26 in 37 beurten).
■ MARC (28) – FRANCOIS Pauwels (32)
Door de afwezigheid van Nick fungeerde Marc vandaag nog eens als laatste man. Daardoor kwam hij voor het eerst in zijn biljart(carrière) tegenover biljartcoryfee Francois te staan. Ooit een begenadigd speler (40), maar tegenwoordig toch ietwat op de terugweg. Niettemin… Marc was er niet gerust in. Ook al omdat hij nog steeds op zoek is naar zijn beste vorm. Het trekken naar band werd alvast nog eens gewonnen maar dat leverde maar één puntje op (1-0). Na een gelijklopende beginfase (5-6 na 5 beurten en 7-8 na 11 beurten kwam onze ploegmakker na 13! beurten voor het eerst aan de leiding met 9-8. Even toch, want Swa pakte meteen weer over met een reeks van 1,1,4,2 (11-16 na 18 beurten). Maar ook dat was geen lang leven beschoren. Met achtereenvolgens twee duootjes en een serie van zeven knalde onze ploegmakker zich richting overwinning (24-16 na 25 beurten). Dit kon en mocht eigenlijk niet meer fout lopen. Maar nog meer dan voorheen kreeg het verdedigend aspect van het spelletje nu de bovenhand. Marc liet onderweg wel ergens een uitgelezen kans om het af te maken liggen, maar voor de rest kwam er eigenlijk nog maar weinig bruikbaars te liggen. Swa kreeg van hetzelfde laken een broek, maar dat was dan wel nadat hij eerst nog zijn achterstand had verkleint tot 24-22. Tijdens de volgende acht beurten werd alleen maar een duootje voor de bezoeker genoteerd, zodat het toch nog erg spannend werd (24-24 na 33 beurten). Maar Marc liet er geen twijfel over bestaan. Hij was de sterkste vandaag, en met een bescheiden reeksje van 1,2,0,1 finishte hij uiteindelijk in 37 beurten (28-24). Swa had nog een nabeurt, maar meer dan het punt van acquit leverde dat niet op (28-25).
|
|
10/09/2025 © Joe Pilers
Vandaag waren we te gast in het pittoreske Wechelderzande, thuisbasis van Electro Jacobs. De laatste vier seizoenen pakten we hier altijd sterke punten (26,97 - 27,03 - 28,00 - 26,00), maar toch maar opletten want makkelijk was het nooit. Marco en Marc maakten hun seizoendebuut, puntenpakkers van vorige week Guy en Nick vervolledigden de opstelling…
■ WILLY Van Schil (17) – GUY (17)
Voor onze Guy waren het de eerste baltoetsen op het Wechelse blauwe laken. Guy startte goed (2-3 na 3 beurten), kreeg dan van Willy vijf stuks om de oren (7-3 na 4 beurten), maar niet veel later stonden de bordjes al terug gelijk (7-7 na 8 beurten). Beide spelers bleven aan elkaar gewaagd met mooi biljartspel en sterke gemiddelden (9-8 na 10 beurten), maar vanaf beurt 11 kregen we een heel andere wedstrijd te zien. Het scoren verliep nu voor beiden moeizamer, maar Willy kon wel steeds de voorsprong handhaven (12-9 na 20 beurten en 15-12 na 25 beurten). Guy kreeg het gat maar niet gedicht, al kreeg hij daar vooral in de slotfase heel wat mogelijkheden toe. zes a zeven spreekwoordelijke pruimen werden na elkaar de nek omgewrongen, wat uiteindelijk de doodsteek betekende (17-12 in 31 beurten). Na de match werd door sommigen gesuggereerd dat de ronddartelende Ania mogelijk de aanleiding was van die gemiste kansen, maar dit is niet bevestigd, noch bewezen.
■ MARCO (23) – STEVEN Geerts (21)
In de onderlinge confrontaties tussen deze twee stond het 2-1 in het voordeel van onze captain. Marco liet meteen van in het begin verstaan dat er vandaag niet met hem zou gesold worden, en met series van drie en vier leidde hij de dans na amper drie beurten al met 7-3. Ook daarna bleef hij vlotjes scoren (al was het telkens maar met een los puntje), maar Steven kwam tweemaal terug in de stand met series van vier (12-10 na 10 beurten), en drie (17-13 na 16 beurten), al was dat telkens wel beginnend met een geluksbal. Hoewel onze ploegmakker duidelijk de betere was, kwam dat nauwelijks tot uiting in de stand, wat hem flink ergerde. Op het moment dat de match al lang beslist had moeten zijn bleef het dus spannend. Maar uiteindelijk kreeg hij dan toch wat hij verdiende. Ondanks nog verwoede pogingen van kaartspeelster madam klakson om hem uit zijn concentratie te brengen, finishte hij nog sterk en oververdiend met zijn tweede serie van vier (23-16 in 21 beurten). Ruim voldoende voor zijn eerste dik verdiende ‘man van de match’ notering. Thumbs up!
■ ALFONS Vervoort (25) – MARC (28)
Marc speelde al eens eerder tegen Alfons en dat was niet bepaald een succes te noemen (25 in 46 beurten). Fons ging meteen fel van start met een reeks van 2,2,1,2 (7-3 na 4 beurten), en ook daarna bleef hij ondanks vijf nulbeurten de strijd aanvoeren (7-5 na 9 beurten). Fons vergrootte hierna zijn voorsprong met een los puntje en een triootje (11-5 na 11 beurten), maar onze ploegmakker wist zich tijdens de volgende tien beurten toch terug in de match te wroeten met een duootje en een zestal losse punten (14-13 na 21 beurten). Niet vet hoor ik u zeggen, maar hij had dan ook nauwelijks een maakbaar figuur gezien. En het bleef maar duren. Zes nulbeurten op rij volgden (18-13 na 27 beurten) en ook daarna kreeg hij ondanks tweemaal drie stuks het gat niet gedicht (19-16 na 28 beurten en 21-19 na 32 beurten). De hoop op een stunt leefde bij hem nog steeds, maar wanneer scheids Tony een beurt later een duidelijk gemist punt van Fons onterecht valideerde, betekende dit voor Marc de nekslag. Consternatie alom maar scheids Tony bleef bij zijn beslissing en een beurt later was Marcs lot bezegeld (25-20 in de 35ste beurt). Hij scoorde nog wel twee puntjes in zijn nabeurt, maar dat kon de ontgoocheling niet verzachten (25-22 in 35 beurten). ’t Is daar altijd wel iets in Wechel.
■ YVES Jacobs (28) – NICK (32)
De match tussen Yves en Nick was een primeur. Beide waren de competitie goed begonnen met winst in 24 (Yves) en 17 beurten (Nick). Yves ging van acquit het best van start met een reeks van 2,1,1,2,1,1,1,1 (10-5 na 8 beurten). Nick had wat meer tijd nodig om op toerental te komen, maar na vijf nulbeurten kwam er dan toch schot in de zaak. In eerste instantie nog met een bescheiden puntje, maar dan volgde een serie van acht (11-14 na 10 beurten), en even later nog eentje van vijf (15-19 na 12 beurten). Mathematisch stonden de bordjes nu gelijk, maar in beurt 14 wist onze ploegmakker voor het eerst de leiding te pakken dankzij een triootje (17-22). Met nog eens vier stuks in beurt 17 leek hij aardig op weg in de strijd om de zegebloemen (18-26), maar Yves is ook niet de eerste de beste natuurlijk. Yves prikte even later tegen met een reeksje van 1,2,1 (22-27 na 21 beurten) en na een triootje in beurt 24 zag de situatie er al helemaal anders uit (25-28 na 24 beurten). Nick moest namelijk winnen om ons team nog een gelijkspel te bezorgen, maar die kans werd wel erg klein wanneer Yves even later zijn vijfde duootje van de avond lukte (27-28 in de 26ste beurt). Nick had nu een serie van vier nodig om de partij alsnog te winnen, maar hij strandde op twee punten (27-30 na 26 beurten). Een gelijkspel leek nu in de maak, en dat werd het ook. Yves deed een beurt later wat hij moest doen en ook Nick finishte in zijn nabeurt (28-32 in 27 beurten). Opnieuw een mooi resultaat van onze onbetwiste kopman natuurlijk, maar jammer genoeg schoten we daar maar weinig mee op.
Voor onze Guy waren het de eerste baltoetsen op het Wechelse blauwe laken. Guy startte goed (2-3 na 3 beurten), kreeg dan van Willy vijf stuks om de oren (7-3 na 4 beurten), maar niet veel later stonden de bordjes al terug gelijk (7-7 na 8 beurten). Beide spelers bleven aan elkaar gewaagd met mooi biljartspel en sterke gemiddelden (9-8 na 10 beurten), maar vanaf beurt 11 kregen we een heel andere wedstrijd te zien. Het scoren verliep nu voor beiden moeizamer, maar Willy kon wel steeds de voorsprong handhaven (12-9 na 20 beurten en 15-12 na 25 beurten). Guy kreeg het gat maar niet gedicht, al kreeg hij daar vooral in de slotfase heel wat mogelijkheden toe. zes a zeven spreekwoordelijke pruimen werden na elkaar de nek omgewrongen, wat uiteindelijk de doodsteek betekende (17-12 in 31 beurten). Na de match werd door sommigen gesuggereerd dat de ronddartelende Ania mogelijk de aanleiding was van die gemiste kansen, maar dit is niet bevestigd, noch bewezen.
■ MARCO (23) – STEVEN Geerts (21)
In de onderlinge confrontaties tussen deze twee stond het 2-1 in het voordeel van onze captain. Marco liet meteen van in het begin verstaan dat er vandaag niet met hem zou gesold worden, en met series van drie en vier leidde hij de dans na amper drie beurten al met 7-3. Ook daarna bleef hij vlotjes scoren (al was het telkens maar met een los puntje), maar Steven kwam tweemaal terug in de stand met series van vier (12-10 na 10 beurten), en drie (17-13 na 16 beurten), al was dat telkens wel beginnend met een geluksbal. Hoewel onze ploegmakker duidelijk de betere was, kwam dat nauwelijks tot uiting in de stand, wat hem flink ergerde. Op het moment dat de match al lang beslist had moeten zijn bleef het dus spannend. Maar uiteindelijk kreeg hij dan toch wat hij verdiende. Ondanks nog verwoede pogingen van kaartspeelster madam klakson om hem uit zijn concentratie te brengen, finishte hij nog sterk en oververdiend met zijn tweede serie van vier (23-16 in 21 beurten). Ruim voldoende voor zijn eerste dik verdiende ‘man van de match’ notering. Thumbs up!
■ ALFONS Vervoort (25) – MARC (28)
Marc speelde al eens eerder tegen Alfons en dat was niet bepaald een succes te noemen (25 in 46 beurten). Fons ging meteen fel van start met een reeks van 2,2,1,2 (7-3 na 4 beurten), en ook daarna bleef hij ondanks vijf nulbeurten de strijd aanvoeren (7-5 na 9 beurten). Fons vergrootte hierna zijn voorsprong met een los puntje en een triootje (11-5 na 11 beurten), maar onze ploegmakker wist zich tijdens de volgende tien beurten toch terug in de match te wroeten met een duootje en een zestal losse punten (14-13 na 21 beurten). Niet vet hoor ik u zeggen, maar hij had dan ook nauwelijks een maakbaar figuur gezien. En het bleef maar duren. Zes nulbeurten op rij volgden (18-13 na 27 beurten) en ook daarna kreeg hij ondanks tweemaal drie stuks het gat niet gedicht (19-16 na 28 beurten en 21-19 na 32 beurten). De hoop op een stunt leefde bij hem nog steeds, maar wanneer scheids Tony een beurt later een duidelijk gemist punt van Fons onterecht valideerde, betekende dit voor Marc de nekslag. Consternatie alom maar scheids Tony bleef bij zijn beslissing en een beurt later was Marcs lot bezegeld (25-20 in de 35ste beurt). Hij scoorde nog wel twee puntjes in zijn nabeurt, maar dat kon de ontgoocheling niet verzachten (25-22 in 35 beurten). ’t Is daar altijd wel iets in Wechel.
■ YVES Jacobs (28) – NICK (32)
De match tussen Yves en Nick was een primeur. Beide waren de competitie goed begonnen met winst in 24 (Yves) en 17 beurten (Nick). Yves ging van acquit het best van start met een reeks van 2,1,1,2,1,1,1,1 (10-5 na 8 beurten). Nick had wat meer tijd nodig om op toerental te komen, maar na vijf nulbeurten kwam er dan toch schot in de zaak. In eerste instantie nog met een bescheiden puntje, maar dan volgde een serie van acht (11-14 na 10 beurten), en even later nog eentje van vijf (15-19 na 12 beurten). Mathematisch stonden de bordjes nu gelijk, maar in beurt 14 wist onze ploegmakker voor het eerst de leiding te pakken dankzij een triootje (17-22). Met nog eens vier stuks in beurt 17 leek hij aardig op weg in de strijd om de zegebloemen (18-26), maar Yves is ook niet de eerste de beste natuurlijk. Yves prikte even later tegen met een reeksje van 1,2,1 (22-27 na 21 beurten) en na een triootje in beurt 24 zag de situatie er al helemaal anders uit (25-28 na 24 beurten). Nick moest namelijk winnen om ons team nog een gelijkspel te bezorgen, maar die kans werd wel erg klein wanneer Yves even later zijn vijfde duootje van de avond lukte (27-28 in de 26ste beurt). Nick had nu een serie van vier nodig om de partij alsnog te winnen, maar hij strandde op twee punten (27-30 na 26 beurten). Een gelijkspel leek nu in de maak, en dat werd het ook. Yves deed een beurt later wat hij moest doen en ook Nick finishte in zijn nabeurt (28-32 in 27 beurten). Opnieuw een mooi resultaat van onze onbetwiste kopman natuurlijk, maar jammer genoeg schoten we daar maar weinig mee op.
|
|
|
|
|
03/09/2025 © Joe Pilers
Na maanden van intensieve trainingen en teambuildingdagen konden we ein-de-lijk beginnen aan de nieuwe adl-competitie. De honger was groot, de vorm en verwachtingen idem dito. Voor het vierde seizoen op rij mochten we de competitie starten in eigen huis… Ons Huis. Een voordeel zal je denken, maar niets is minder waar. Drie voorgaande wedstrijden, drie nederlagen. Tweemaal tegen KBC Kot Goor (op punten) en ook tegen BE-Slotenmaker De Bondt werd een teleurstellende 1,5-2,5 geïncasseerd. Hoog tijd dus om deze negatieve trend te doorbreken dachten we. Tegenstrever van dienst was Den Bonten Os 2014, de nummer 14 van het afgelopen seizoen. Zonder denigrerend te doen, een op papier meer dan haalbare kaart. En voor een equivalent van de vorige twee thuisedities (29,29 en 27,87 punten) wilden we op voorhand alvast tekenen…
Omwille van problemen met het scorebord van den Aldi (Marcado, red.) kunnen er deze keer geen gedetailleerde wedstrijdenverslagen gemaakt worden.
■ TONY Martinez (17) - GUY (17)
Omwille van een categorie minder te spelen punten pretendeerde onze Guy dat hij dit seizoen de pannen van’t dak zou spelen én met de vingers in de neus de individuele zou titel binnenhalen. Deze straffe uitspraak zorgde voor menig scepticisme en hoongelach, maar hij hield woord. Hij en Tony maakten er een nagelbijtende strijd van, en zij aan zij strijdend voor de overwinning finishte onze kleine knap met vier stuks (14-17 in 19 beurten). Een man van de match-waardige partij, maar jammer genoeg voor hem deed er vandaag nog eentje beter. Toppie!
■ IVO Faes (23) – MARCEL (23)
Marcel was nagenoeg de ganse wedstrijd gedoemd om te achtervolgen. Niet dat Ivo zo sterk was (in het begin even wel), maar simpelweg omdat hij vandaag niet de spirit en armen had om de partij winnend af te sluiten. Enkele pechmomenten in het begin van de partij gaven het vertrouwen al snel een deuk en bepaalden het verdere verloop van de wedstrijd. Een baaldag voor hem (23-13 in 36 beurten).
■ KEVIN (28) – GEERT Verreet (23)
Bij Kevin waren de verwachtingen hoog gespannen. Hij had deze zomer met regelmaat laten zien dat de vorm meer dan goed was, zéér goed zelfs. Hij kreeg de strafste bij de Bonten Ossers voorgeschoteld, maar ook hij was de ganse wedstrijd op achtervolgen aangewezen. Kevin schitterde halfweg nog wel even met een mooie serie van zeven, maar te veel moeilijke figuren deden hem uiteindelijk de das om (19-23 in 34 beurten).
■ NICK (32) – DRE Van Den Schoor (28)
Nick startte van acquit meteen met een reeks van... (tromgeroffel)... zestien! Wablief?! Hiermee is de prijs van hoogste reeks voor spelers tussen 32 en 100 te spelen punten in procent (50%) al zo goed als binnen. Met zulke start verwacht je dan ook nog eens een record voor kortste partij, maar dat was te optimistisch gedacht. Nick speelde verder zijn doordeweeks moyennetje, zodat hij uiteindelijk finishte in een knappe 17 beurten. Meteen goed voor zijn eerste ‘man van de match’ notering. Ook Dré speelde nog een verdienstelijke partij (32-15 in 17 beurten). Thumbs up maestro!
Omwille van een categorie minder te spelen punten pretendeerde onze Guy dat hij dit seizoen de pannen van’t dak zou spelen én met de vingers in de neus de individuele zou titel binnenhalen. Deze straffe uitspraak zorgde voor menig scepticisme en hoongelach, maar hij hield woord. Hij en Tony maakten er een nagelbijtende strijd van, en zij aan zij strijdend voor de overwinning finishte onze kleine knap met vier stuks (14-17 in 19 beurten). Een man van de match-waardige partij, maar jammer genoeg voor hem deed er vandaag nog eentje beter. Toppie!
■ IVO Faes (23) – MARCEL (23)
Marcel was nagenoeg de ganse wedstrijd gedoemd om te achtervolgen. Niet dat Ivo zo sterk was (in het begin even wel), maar simpelweg omdat hij vandaag niet de spirit en armen had om de partij winnend af te sluiten. Enkele pechmomenten in het begin van de partij gaven het vertrouwen al snel een deuk en bepaalden het verdere verloop van de wedstrijd. Een baaldag voor hem (23-13 in 36 beurten).
■ KEVIN (28) – GEERT Verreet (23)
Bij Kevin waren de verwachtingen hoog gespannen. Hij had deze zomer met regelmaat laten zien dat de vorm meer dan goed was, zéér goed zelfs. Hij kreeg de strafste bij de Bonten Ossers voorgeschoteld, maar ook hij was de ganse wedstrijd op achtervolgen aangewezen. Kevin schitterde halfweg nog wel even met een mooie serie van zeven, maar te veel moeilijke figuren deden hem uiteindelijk de das om (19-23 in 34 beurten).
■ NICK (32) – DRE Van Den Schoor (28)
Nick startte van acquit meteen met een reeks van... (tromgeroffel)... zestien! Wablief?! Hiermee is de prijs van hoogste reeks voor spelers tussen 32 en 100 te spelen punten in procent (50%) al zo goed als binnen. Met zulke start verwacht je dan ook nog eens een record voor kortste partij, maar dat was te optimistisch gedacht. Nick speelde verder zijn doordeweeks moyennetje, zodat hij uiteindelijk finishte in een knappe 17 beurten. Meteen goed voor zijn eerste ‘man van de match’ notering. Ook Dré speelde nog een verdienstelijke partij (32-15 in 17 beurten). Thumbs up maestro!
|
|