TERUGRONDE
|
Datum
Dinsdag 13 januari 2026
Woensdag 21 januari 2026 Woensdag 4 februari 2026 Woensdag 11 februari 2026 Dinsdag 24 februari 2026 Woensdag 4 maart 2026 Donderdag 12 maart 2026 Woensdag 18 maart 2026 Woensdag 25 maart 2026 Donderdag 16 april 2026 Woensdag 29 april 2026 Maandag 4 mei 2026 Woensdag 20 mei 2026 Dinsdag 26 mei 2026 Woensdag 3 juni 2026 |
Plaats
Nijlen
Berchem Bornem Berchem Lier Berchem Pulderbos Zoersel Berchem Lier Berchem Brecht Berchem Heist op den Berg Berchem |
Wedstrijd
Den Bonten Os 2014 - JOE PILERS
JOE PILERS - Electro Jacobs BC 't Zandhof 1 - JOE PILERS JOE PILERS - Billiard Promotion Team De Plezante Hoek Kartuizers - JOE PILERS JOE PILERS - AS Keukens Garage Vandoninck - JOE PILERS De Willy's - JOE PILERS JOE PILERS - MDC De Nieuwe Lantaarn 1 De Plezante Hoek 1 - JOE PILERS JOE PILERS - Haarteam Solana Den Dremmel - JOE PILERS JOE PILERS - Starrenhof 1 KBC Kot Goor - JOE PILERS JOE PILERS - Euro Enterprises |
Uitslag
1 - 3
2 - 2 3 - 1 3,5 - 0,5 |
Wed.punten
14,82 - 22,89
22,98 - 26,19 31,12 - 20,20 33,90 - 21,82 |
11/02/2026 © Joe Pilers
|
|
4/02/2026 © Joe Pilers
Vandaag waren we te gast in Bornem, geboorteplaats van onder meer: Marc Van Ranst, Ruben Van Gucht, en ‘last but not least’, de rondborstige Sabine Hagedoren. Jammer genoeg kregen we de kans niet om haar te ontmoeten, maar dat hield ons niet tegen om vol voor de overwinning te gaan. Beide teams waren volgens het klassement aan elkaar gewaagd (verschil 2,63 ptn.), al moesten wij het vanavond wel stellen zonder onze toppers Kevin en Nick…
■ LUC Hoofd (21) – ERIC (17)
In deze openingswedstrijd stonden twee nieuwe spelers tegenover elkaar met heel verschillende achtergronden. Luc was er al vanaf het begin bij, terwijl Eric pas startte aan het eind van de heenronde. Luc startte aan 17 te spelen punten en wist zich snel te verbeteren. Na drie wedstrijden had hij al promotie naar 19, en na vijf wedstrijden stond hij al op 21 punten. Werd er gesjoemeld bij zijn inschrijving of was het gewoon beginnersgeluk? Volgens zijn manier van spelen durven wij zonder twijfel het eerste te zeggen. Onze Eric is ook gene pannenkoek natuurlijk, maar wat Luc liet zien op het Bornemse blauwe laken was toch wel van een heel ander niveau. Alleen al zijn aanvangsbeurten (3,2,3) deden bij ons de wenkbrauwen fronsen (8-1 na 3 beurten). Onze ploegmakker was duidelijk aangeslagen, begon onzeker te acterenen liet zelfs enkele ketsstoten noteren. Ondertussen was zijn achterstand opgelopen tot 12-1 (na 9 beurten), en besliste dan maar om van biljartkeu te wisselen in de hoop het tij nog te keren. Dat wierp meteen zijn vruchten af, maar het was helaas niet genoeg om de Bornemse moordenaar nog van de zege te houden. Met een reeksje van 2,3,2 finishte hij uiteindelijk in amper 19 beurten (21-9). Keerzijde van de medaille voor hem was wel dat hij hierdoor nog eens een artikel 13 aan zijn broek kreeg (zijn tweede), en zijn volgende wedstrijd(en) zal moeten spelen naar 23 punten. Deze derde promotie betekend dan ook dat hij op het einde van dit seizoen niet meer kan dalen. ‘Loontje komt om zijn boontje’ heet dat.
■ WILFRIED De Wachter (21) – MARCEL (23)
Deze twee stonden in de heenronde al eens tegenover elkaar, en toen was onze Marcel de sterkste in 35 beurten (15-23). Blijkbaar lag dat bij Wilfried nog vers in het geheugen want die was er duidelijk op uit om revanche te nemen. Wilfried startte van acquit met een mooi reeksje van 1,1,2,1 en knalde twee beurtjes later ook nog eens vier stuks bijeen (9-2 na 6 beurten). Onze ploegmakker diende dus al negen punten goed te maken, en vier nulbeurten later waren dat er al zelfs elf (11-2 na 10 beurten). Vanaf beurt twaalf kreeg hij dan toch een mooi reeksje bijeen gespeeld van 2,2,1, maar veel schoot hij daarmee niet op in de stand (15-7 na 14 beurten). Wilfried had dus alles goed onder controle en leek zorgeloos af te stevenen naar een klinkende overwinning (18-8 na 21 beurten). Marcel had tot dan nog niet al te veel laten zien, maar maakte dat vanaf beurt 23 ruimschoots goed met een prachtige reeks van 4,2,1,5 (12 punten in 4 beurten), en kwam daarmee - handicap meegerekend - bijna naast Wilfried (19-20 na 26 beurten). Een geweldige stunt leek in de maak, maar het liep anders. Wilfried bleef kalm en finishte uiteindelijk drie beurten later (21-20 in de 29ste beurt). Marcel kon in zijn nabeurt nog gelijk stellen, maar mistte al van acquit (21-20 in 29 beurten). Dommage, maar toch nog goed voor sterke verliespunten (5,32).
■ MARK Hautman (25) – MARCO (25)
De primeur tussen deze twee kleppers kondigde zich aan als dé match van de avond. Marco, de laatste weken/maanden in bloedvorm, tegen Mark, al een volledig seizoen spelend op hoog niveau. Vooral de Bornemnaar kan dit seizoen sterke adelbrieven voorleggen. Hij verloor slechts twee van de achttien wedstrijden, speelde met een gemiddelde van 0,8239, en haalt gemiddeld 6,35 punten per wedstrijd. Geen wonder dat hij (2de) samen met Marco (6de) één van de topfavorieten is om het individuele klassement te winnen. Een serieuze test dus voor onze captain. Net als in de vorige twee partijen kwam ook hier een ploegmakker al heel vroeg in de problemen (7-1 na 3 beurten). Mark was dus uitstekend gestart, terwijl Marco iets meer tijd nodig had. In eerste instantie met twee duootjes (8-5 na 7 beurten), even later gevolgd door bommetjes van vier en vijf (10-14 na 10 beurten). Dertien punten in vijf beurten, dat kon tellen. Dat hij dit tempo niet kon volhouden, is te begrijpen, maar het contrast na die geweldige reeks kon niet groter zijn. Elf nulbeurten volgden, en dit terwijl Mark zo goed als om beurt wel minstens één punt liet optekenen (21-14 na 20 beurten). De zege kon Mark nu nog maar moeilijk ontglippen, maar er volgde opnieuw een ondenkbare wending. Mark kreeg nog amper een punt gemaakt, terwijl Marco - met slechts zeven punten in veertien beurten - toch nog schoorvoetend terug kwam in de stand (22-18 na 26 beurten en 23-21 na 34 beurten). Plots hadden we terug een wedstrijd, en lang op de uitkomst moesten we niet wachten. In beurt 35 aangekomen zette onze ploegmakker zich nog eens schrap, en knalde met een mooie serie van vier de eindstand op het scorebord (23-25). Een mooie overwinning dat wel, maar toch ook eentje die uit de lucht kwam gevallen (Mark scoorde de laatste 15 beurten slechts 2 punten). Desondanks toch goed genoeg voor zijn zesde ‘man van de match’ notering.
■ MARC (28) – FRANCOIS Pauwels (32)
Door Marco’s overwinning had Marc nog de kans om voor ons alsnog een gelijkspel uit de brand te slepen. Tijdens de wedstrijd van Marcel had Marc zich nog even tegoed gedaan aan een portie friet met stoofvlees van het nabijgelegen frietkraam, maar of dat hem de nodige energie en vitaminen had gegeven om Swa te kloppen, was nog af te wachten. In de heenwedstrijd won onze ploegmakker nog overtuigend met 28-25 cijfers, maar dat was toen natuurlijk. Marc won het trekken naar band, scoorde van acquit, maar verder was het toch Swa die in de beginfase de toon zette (2-8 na 8 beurten). Niet bepaald het scenario dat we in gedachten hadden, al was er nog geen man overboord natuurlijk. Wel enkele beurten later, wanneer Swa een mooi gespeelde serie van maar liefst tien stuks lukte (4-18 na 11 beurten). De wil om dit nog recht te trekken was nog wel aanwezig, maar de armen en de ballen wilden niet meewerken vandaag. En wanneer Swa er even later nog’ns een reeksje van 3,1,1,1 aan toevoegde, was de toestand helemaal hopeloos (5-24 na 16 beurten). Toch gaf onze ploegmakker niet op. Met onverminderde inzet en nooit aflatende vechtlust wist hij in dertien beurten toch nog zestien punten te verzamelen. Maar om zijn tegenstrever nog te doen wankelen, nee, daarvoor was de kloof simpelweg te groot (21-32 in 29 beurten).
In deze openingswedstrijd stonden twee nieuwe spelers tegenover elkaar met heel verschillende achtergronden. Luc was er al vanaf het begin bij, terwijl Eric pas startte aan het eind van de heenronde. Luc startte aan 17 te spelen punten en wist zich snel te verbeteren. Na drie wedstrijden had hij al promotie naar 19, en na vijf wedstrijden stond hij al op 21 punten. Werd er gesjoemeld bij zijn inschrijving of was het gewoon beginnersgeluk? Volgens zijn manier van spelen durven wij zonder twijfel het eerste te zeggen. Onze Eric is ook gene pannenkoek natuurlijk, maar wat Luc liet zien op het Bornemse blauwe laken was toch wel van een heel ander niveau. Alleen al zijn aanvangsbeurten (3,2,3) deden bij ons de wenkbrauwen fronsen (8-1 na 3 beurten). Onze ploegmakker was duidelijk aangeslagen, begon onzeker te acterenen liet zelfs enkele ketsstoten noteren. Ondertussen was zijn achterstand opgelopen tot 12-1 (na 9 beurten), en besliste dan maar om van biljartkeu te wisselen in de hoop het tij nog te keren. Dat wierp meteen zijn vruchten af, maar het was helaas niet genoeg om de Bornemse moordenaar nog van de zege te houden. Met een reeksje van 2,3,2 finishte hij uiteindelijk in amper 19 beurten (21-9). Keerzijde van de medaille voor hem was wel dat hij hierdoor nog eens een artikel 13 aan zijn broek kreeg (zijn tweede), en zijn volgende wedstrijd(en) zal moeten spelen naar 23 punten. Deze derde promotie betekend dan ook dat hij op het einde van dit seizoen niet meer kan dalen. ‘Loontje komt om zijn boontje’ heet dat.
■ WILFRIED De Wachter (21) – MARCEL (23)
Deze twee stonden in de heenronde al eens tegenover elkaar, en toen was onze Marcel de sterkste in 35 beurten (15-23). Blijkbaar lag dat bij Wilfried nog vers in het geheugen want die was er duidelijk op uit om revanche te nemen. Wilfried startte van acquit met een mooi reeksje van 1,1,2,1 en knalde twee beurtjes later ook nog eens vier stuks bijeen (9-2 na 6 beurten). Onze ploegmakker diende dus al negen punten goed te maken, en vier nulbeurten later waren dat er al zelfs elf (11-2 na 10 beurten). Vanaf beurt twaalf kreeg hij dan toch een mooi reeksje bijeen gespeeld van 2,2,1, maar veel schoot hij daarmee niet op in de stand (15-7 na 14 beurten). Wilfried had dus alles goed onder controle en leek zorgeloos af te stevenen naar een klinkende overwinning (18-8 na 21 beurten). Marcel had tot dan nog niet al te veel laten zien, maar maakte dat vanaf beurt 23 ruimschoots goed met een prachtige reeks van 4,2,1,5 (12 punten in 4 beurten), en kwam daarmee - handicap meegerekend - bijna naast Wilfried (19-20 na 26 beurten). Een geweldige stunt leek in de maak, maar het liep anders. Wilfried bleef kalm en finishte uiteindelijk drie beurten later (21-20 in de 29ste beurt). Marcel kon in zijn nabeurt nog gelijk stellen, maar mistte al van acquit (21-20 in 29 beurten). Dommage, maar toch nog goed voor sterke verliespunten (5,32).
■ MARK Hautman (25) – MARCO (25)
De primeur tussen deze twee kleppers kondigde zich aan als dé match van de avond. Marco, de laatste weken/maanden in bloedvorm, tegen Mark, al een volledig seizoen spelend op hoog niveau. Vooral de Bornemnaar kan dit seizoen sterke adelbrieven voorleggen. Hij verloor slechts twee van de achttien wedstrijden, speelde met een gemiddelde van 0,8239, en haalt gemiddeld 6,35 punten per wedstrijd. Geen wonder dat hij (2de) samen met Marco (6de) één van de topfavorieten is om het individuele klassement te winnen. Een serieuze test dus voor onze captain. Net als in de vorige twee partijen kwam ook hier een ploegmakker al heel vroeg in de problemen (7-1 na 3 beurten). Mark was dus uitstekend gestart, terwijl Marco iets meer tijd nodig had. In eerste instantie met twee duootjes (8-5 na 7 beurten), even later gevolgd door bommetjes van vier en vijf (10-14 na 10 beurten). Dertien punten in vijf beurten, dat kon tellen. Dat hij dit tempo niet kon volhouden, is te begrijpen, maar het contrast na die geweldige reeks kon niet groter zijn. Elf nulbeurten volgden, en dit terwijl Mark zo goed als om beurt wel minstens één punt liet optekenen (21-14 na 20 beurten). De zege kon Mark nu nog maar moeilijk ontglippen, maar er volgde opnieuw een ondenkbare wending. Mark kreeg nog amper een punt gemaakt, terwijl Marco - met slechts zeven punten in veertien beurten - toch nog schoorvoetend terug kwam in de stand (22-18 na 26 beurten en 23-21 na 34 beurten). Plots hadden we terug een wedstrijd, en lang op de uitkomst moesten we niet wachten. In beurt 35 aangekomen zette onze ploegmakker zich nog eens schrap, en knalde met een mooie serie van vier de eindstand op het scorebord (23-25). Een mooie overwinning dat wel, maar toch ook eentje die uit de lucht kwam gevallen (Mark scoorde de laatste 15 beurten slechts 2 punten). Desondanks toch goed genoeg voor zijn zesde ‘man van de match’ notering.
■ MARC (28) – FRANCOIS Pauwels (32)
Door Marco’s overwinning had Marc nog de kans om voor ons alsnog een gelijkspel uit de brand te slepen. Tijdens de wedstrijd van Marcel had Marc zich nog even tegoed gedaan aan een portie friet met stoofvlees van het nabijgelegen frietkraam, maar of dat hem de nodige energie en vitaminen had gegeven om Swa te kloppen, was nog af te wachten. In de heenwedstrijd won onze ploegmakker nog overtuigend met 28-25 cijfers, maar dat was toen natuurlijk. Marc won het trekken naar band, scoorde van acquit, maar verder was het toch Swa die in de beginfase de toon zette (2-8 na 8 beurten). Niet bepaald het scenario dat we in gedachten hadden, al was er nog geen man overboord natuurlijk. Wel enkele beurten later, wanneer Swa een mooi gespeelde serie van maar liefst tien stuks lukte (4-18 na 11 beurten). De wil om dit nog recht te trekken was nog wel aanwezig, maar de armen en de ballen wilden niet meewerken vandaag. En wanneer Swa er even later nog’ns een reeksje van 3,1,1,1 aan toevoegde, was de toestand helemaal hopeloos (5-24 na 16 beurten). Toch gaf onze ploegmakker niet op. Met onverminderde inzet en nooit aflatende vechtlust wist hij in dertien beurten toch nog zestien punten te verzamelen. Maar om zijn tegenstrever nog te doen wankelen, nee, daarvoor was de kloof simpelweg te groot (21-32 in 29 beurten).
|
|
21/01/2026 © Joe Pilers
Als er nu één ploeg is waartegen we het altijd moeilijk hebben, dan is het wel Electro Jacobs. Zowel thuis als op verplaatsing. Van de twaalf confrontaties die we tot dusver tegen hen hadden werd er slechts twee keer gewonnen. Of beter gezegd: eigenlijk maar één keer, want de winst met 0-4 in mei 2024 telt eigenlijk niet echt mee. Toen speelden 3 van de 4 spelers serieus met de handrem op om promotie te ontlopen. Maar één ding was duidelijk: Een overwinning in cadeauverpakking zou het vandaag zeker niet worden…
■ WILLY Van Schil (17) – GUY (17)
Deze twee protagonisten troffen elkaar al eens in de heenronde, en toen was Willy duidelijk de sterkste (17-12). Onze Guy had nu dus de kans om zich te revancheren, maar het verschil tussen willen en kunnen is soms immens. Na een slappe start van beide spelers was het wel Guy die de dans leidde (0-1 na 5 beurten), maar vanaf beurt zes was het toch vooral een one-man show van de bezoeker. Met een indrukwekkende reeks van 2,2,3,3,2,1 (13 punten in 6 beurten!), had hij Guy langzaam maar zeker in een stevige wurggreep (13-4 na 11 beurten). Guy probeerde zich nog los te wrikken, maar Willy’s overmacht was te groot. Met zijn derde triootje en een los puntje, bezegelde hij even later Guy’s lot in zeer knappe beurten (17-4 in de 15de beurt). Eindigen doen we toch nog met een positieve noot, want in de nabeurt wist onze onfortuinlijke ploegmakker toch nog drie stuks te verzilveren (17-7 in 15 beurten). Hier was weinig aan te doen. Cheer up mate!
■ MARCO (25) – STEVEN Geerts (21)
Marco en Steven stonden vanavond al voor de vierde keer tegenover elkaar, en de voorlopige stand was 2-1 in het voordeel van onze captain. Vastberaden om er 3-1 van te maken pakte hij meteen uit met een verpletterend drieluik van 5,1,4 (10-1 na 3 beurten). Maar had hij zich vergaloppeerd? Misschien niet, maar met één puntje tijdens de volgende negen beurten leek het daar toch op (11-8 na 12 beurten). Marco was zijn riante voorsprong dus kwijtgespeeld, maar zijn vechtlust was er niet minder op geworden. Mede dankzij een extra Boerke vond hij zijn tweede adem, en stelde meteen orde op zaken met een fraaie reeks van 2,3,0,4 (20-9 na 16 beurten). Steven stond er nu wat wankel bij, en zes beurten later lag hij definitief uitgeteld tegen het canvas (25-10 in 22 beurten). De zoveelste memorabele match van onze captain dit seizoen, uiteraard dik verdiend bekroond met zijn vijfde ‘man van de match’ notering. Met deze knappe prestatie duikelt hij ook nog’ns de top 10 van het individueel klassement binnen (6de). Waar gaat dit eindigen?
■ MARC (28) – YVES Jacobs (28)
Vandaag was het voor Marc duidelijk dat hij een betere dag nodig had om Yves te kunnen verslaan. In de afgelopen vijf ontmoetingen had hij slechts één keer gewonnen en eenmaal was het een gelijkspel. Yves was nu wel niet aan zijn beste seizoen bezig, maar Marc was dat evenmin. Onze ploegmakker ging met onder meer twee duootjes en een triootje het best van start (8-4 na 7 beurten), maar weinig later stond de score al terug in evenwicht (8-8 na 11 beurten). Yves toonde zich nu een tijdlang - met onder meer tweemaal drie stuks - de betere van de twee, maar alles bleef nog wel speelbaar voor Marc (11-15 na 21 beurten). Het was dus duidelijk dat geen van beide vandaag in topvorm was, maar dan begon Marc aan een spectaculaire inhaalrace. Met een indrukwekkende reeks van 1,2,5,0,5,0,3 (16 punten in 7 beurten) deed hij Yves stapsgewijs serieus verbleken (27-21 na 28 beurten). Zo snel kan het dus gaan. Twee beurtjes later was de 2-1 een feit (28-23 in 30 beurten). Toppie!
■ EDDY Willems Sr. (36) – NICK (32)
Nick was nu voor ons de aangewezen man om tegen Eddy de drie punten binnen te halen. Beide biljartcoryfeeën hadden al acht battles uitgevochten, en de stand stond op 4-4. Onze ploeggenoot kampt de laatste weken wel met een (iets) mindere vorm, maar desondanks hadden we er toch het volste vertrouwen in dat hij deze klus zou klaren. Eddy begon sterk en zette meteen de toon met een duootje, twee beurten later gevolgd door een bommetje van zes (8-2 na 3 beurten). Hierna bleef het verschil in de stand lange tijd zo goed als ongewijzigd (10-5 na 7 beurten en 12-6 na 17 beurten), maar het spelniveau lag bijzonder laag voor deze twee toppers. Vooral Nick was op z’n zachtst gezegd niet goed bezig, maar we dachten steeds dat het wel zou beteren. Maar dat deed het niet. Integendeel! Schoorvoetend wel bij Eddy, maar bij Nick ging het crescendo van kwaad naar erger (20-7 na 23 beurten). Kansen om het tij te doen keren waren er bij de vleet, maar hij wrong ze één voor één allemaal de nek om. Dit hadden we nog nooit meegemaakt en het deed pijn om dit te zien. Even was er wel een opflakkering met een bescheiden reeksje van 2,1,1 (22-11 na 26 beurten), maar Eddy antwoordde meteen tegen met een beter reeksje van 1,1,2,3 (29-11 in de 30ste beurt). Nick prikte nog eens tegen met twee duootjes op rij, maar dan was het spreekwoordelijke kalf al lang verzopen natuurlijk (29-15 na 31 beurten). Tegen beter weten in hoopten we nog altijd dat er een serie uit de kast zou vallen, wat ook gebeurde, maar dan wel bij de tegenstrever. Met zeven stuks maakte Eddy dik verdiend een einde aan Nick’s calvarietocht (36-15 in 32 beurten). Dit was zonder twijfel de slechtste partij uit Nick’s toch wel indrukwekkende biljartcarrière. Een zware teleurstelling, maar we blijven hopen dat hij snel weer op zijn best zal zijn. Te beginnen volgende week voor den beker tegen New Avenue 1. Fingers crossed.
Deze twee protagonisten troffen elkaar al eens in de heenronde, en toen was Willy duidelijk de sterkste (17-12). Onze Guy had nu dus de kans om zich te revancheren, maar het verschil tussen willen en kunnen is soms immens. Na een slappe start van beide spelers was het wel Guy die de dans leidde (0-1 na 5 beurten), maar vanaf beurt zes was het toch vooral een one-man show van de bezoeker. Met een indrukwekkende reeks van 2,2,3,3,2,1 (13 punten in 6 beurten!), had hij Guy langzaam maar zeker in een stevige wurggreep (13-4 na 11 beurten). Guy probeerde zich nog los te wrikken, maar Willy’s overmacht was te groot. Met zijn derde triootje en een los puntje, bezegelde hij even later Guy’s lot in zeer knappe beurten (17-4 in de 15de beurt). Eindigen doen we toch nog met een positieve noot, want in de nabeurt wist onze onfortuinlijke ploegmakker toch nog drie stuks te verzilveren (17-7 in 15 beurten). Hier was weinig aan te doen. Cheer up mate!
■ MARCO (25) – STEVEN Geerts (21)
Marco en Steven stonden vanavond al voor de vierde keer tegenover elkaar, en de voorlopige stand was 2-1 in het voordeel van onze captain. Vastberaden om er 3-1 van te maken pakte hij meteen uit met een verpletterend drieluik van 5,1,4 (10-1 na 3 beurten). Maar had hij zich vergaloppeerd? Misschien niet, maar met één puntje tijdens de volgende negen beurten leek het daar toch op (11-8 na 12 beurten). Marco was zijn riante voorsprong dus kwijtgespeeld, maar zijn vechtlust was er niet minder op geworden. Mede dankzij een extra Boerke vond hij zijn tweede adem, en stelde meteen orde op zaken met een fraaie reeks van 2,3,0,4 (20-9 na 16 beurten). Steven stond er nu wat wankel bij, en zes beurten later lag hij definitief uitgeteld tegen het canvas (25-10 in 22 beurten). De zoveelste memorabele match van onze captain dit seizoen, uiteraard dik verdiend bekroond met zijn vijfde ‘man van de match’ notering. Met deze knappe prestatie duikelt hij ook nog’ns de top 10 van het individueel klassement binnen (6de). Waar gaat dit eindigen?
■ MARC (28) – YVES Jacobs (28)
Vandaag was het voor Marc duidelijk dat hij een betere dag nodig had om Yves te kunnen verslaan. In de afgelopen vijf ontmoetingen had hij slechts één keer gewonnen en eenmaal was het een gelijkspel. Yves was nu wel niet aan zijn beste seizoen bezig, maar Marc was dat evenmin. Onze ploegmakker ging met onder meer twee duootjes en een triootje het best van start (8-4 na 7 beurten), maar weinig later stond de score al terug in evenwicht (8-8 na 11 beurten). Yves toonde zich nu een tijdlang - met onder meer tweemaal drie stuks - de betere van de twee, maar alles bleef nog wel speelbaar voor Marc (11-15 na 21 beurten). Het was dus duidelijk dat geen van beide vandaag in topvorm was, maar dan begon Marc aan een spectaculaire inhaalrace. Met een indrukwekkende reeks van 1,2,5,0,5,0,3 (16 punten in 7 beurten) deed hij Yves stapsgewijs serieus verbleken (27-21 na 28 beurten). Zo snel kan het dus gaan. Twee beurtjes later was de 2-1 een feit (28-23 in 30 beurten). Toppie!
■ EDDY Willems Sr. (36) – NICK (32)
Nick was nu voor ons de aangewezen man om tegen Eddy de drie punten binnen te halen. Beide biljartcoryfeeën hadden al acht battles uitgevochten, en de stand stond op 4-4. Onze ploeggenoot kampt de laatste weken wel met een (iets) mindere vorm, maar desondanks hadden we er toch het volste vertrouwen in dat hij deze klus zou klaren. Eddy begon sterk en zette meteen de toon met een duootje, twee beurten later gevolgd door een bommetje van zes (8-2 na 3 beurten). Hierna bleef het verschil in de stand lange tijd zo goed als ongewijzigd (10-5 na 7 beurten en 12-6 na 17 beurten), maar het spelniveau lag bijzonder laag voor deze twee toppers. Vooral Nick was op z’n zachtst gezegd niet goed bezig, maar we dachten steeds dat het wel zou beteren. Maar dat deed het niet. Integendeel! Schoorvoetend wel bij Eddy, maar bij Nick ging het crescendo van kwaad naar erger (20-7 na 23 beurten). Kansen om het tij te doen keren waren er bij de vleet, maar hij wrong ze één voor één allemaal de nek om. Dit hadden we nog nooit meegemaakt en het deed pijn om dit te zien. Even was er wel een opflakkering met een bescheiden reeksje van 2,1,1 (22-11 na 26 beurten), maar Eddy antwoordde meteen tegen met een beter reeksje van 1,1,2,3 (29-11 in de 30ste beurt). Nick prikte nog eens tegen met twee duootjes op rij, maar dan was het spreekwoordelijke kalf al lang verzopen natuurlijk (29-15 na 31 beurten). Tegen beter weten in hoopten we nog altijd dat er een serie uit de kast zou vallen, wat ook gebeurde, maar dan wel bij de tegenstrever. Met zeven stuks maakte Eddy dik verdiend een einde aan Nick’s calvarietocht (36-15 in 32 beurten). Dit was zonder twijfel de slechtste partij uit Nick’s toch wel indrukwekkende biljartcarrière. Een zware teleurstelling, maar we blijven hopen dat hij snel weer op zijn best zal zijn. Te beginnen volgende week voor den beker tegen New Avenue 1. Fingers crossed.
|
|
13/01/2026 © Joe Pilers
Vandaag trokken we richting de Kempen waar we het opnamen tegen de rode lantaarn van onze reeks, Den Bonten Os 2014. Vorig seizoen konden de Nijlenaars nog net aan degradatie ontsnappen (14de), maar dit seizoen zitten ze opnieuw in puntennood en klinkt de alarmbel steeds luider. Toch betekent dat niet dat we ze zomaar even op onze sokken gaan oppeuzelen. We hebben namelijk tegen ploegen uit de onderste regionen van het klassement een niet al te beste reputatie…
■ TONY Martinez (17) – GUY (17)
Guy stond vanavond tegenover Tony, een speler die hij in de heenronde al eens had verslagen in amper 19 beurten. Dat was toen natuurlijk, maar ook nu was hij na drie opeenvolgende winstpartijen (waarvan twee in 21 beurten) torenhoog favoriet om ons meteen op voorsprong te zetten. Maar na een veelbelovende start (2-4 na 4 beurten) ondervond onze ploegmakker jammer genoeg hoe grillig een vormcurve kan zijn. Guy scoorde tijdens de volgende dertien beurten slechts één schamel puntje, maar gelukkig deed Tony het met twee stuks al niet veel beter (4-5 na 17 beurten). Maar er was beterschap op komst. Weliswaar met wat hulp van de biljartgoden, maar met onder meer twee duootjes was hij even later toch al aardig op weg richting overwinning (4-11 na 24 beurten). Tony probeerde nog wanhopig terug te vechten, maar kwam hoe langer hoe meer in een uitzichtloze situatie te zitten (6-15 na 32 beurten). Guy kon de zegebloemen nu al ruiken, maar onder het motto ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’ duurde het nog twaalf ellelange beurten alvorens de 0-1 voorsprong een feit was. En dit na een toch nog sterke eindsprint van Tony (13-17 in 44 beurten).
■ PATRICK De Maesschalck (21) – MARCO (25)
Vorig seizoen liet Marco nog zien (in 19 beurten) dat hij de sterkste was in deze ‘clash of the captains’, maar dat was toen nog naar 21 te spelen punten. Nu dus naar 25 punten, wat toch een heel andere uitdaging is. Vanaf het prille begin legden beide spelers er meteen de pees op. Marco met een reeksje van 1,4,2 (4-7 na 3 beurten), en Patrick met twee triootjes (7-8 na 6 beurten). Na een triootje in beurt 9 kwam Marco dan voor het eerst mathematisch aan de leiding (7-12), maar kwam dan aansluitend in een mindere periode terecht. Het scoren verliep nu wat moeizamer, maar Patrick kon daar niet echt van profiteren (9-12 na 13 beurten, 12-14 na 16 beurten en 13-17 na 21 beurten). Beide spelers hielden de spanning er dus stevig in en gaven elkaar geen duimbreed toe, tot onze ploegmakker dan ‘out of the blue’ een mooie serie van zes bijeen knalde (14-23 na 22 beurten). Patrick kwam de klap (begrijpelijk) niet meer te boven, en vijf beurten was zijn lot - na een moedige strijd - bezegeld (14-25 in 27 beurten). Wederom een knappe prestatie van onze captain, dik verdiend bekroond met zijn vierde ‘man van de match’ notering. Waar zitten al die criticasters nu die beweren dat hij die 25 punten niet aankan?
■ MARC (28) – GEERT Verreet (23)
Marc moest het nu opnemen tegen de op papier moeilijkste tegenstrever van de avond, Geert Verreet. Geert is met een gemiddelde van 6,47 punten per wedstrijd ook dit seizoen weer puntenpakker bij uitstek in zijn team, en eindigde de vorige twee seizoenen niet voor niets op een 3de en 4de plaats in het individuele klassement. Marc was er dus niet gerust in, maar tot zijn grote verbazing leek Geert zijn dagje niet te hebben. Geert kwam lange tijd amper tot scoren, maar Marc kon daar - ondanks een goed begin (5-2 na 3 beurten) - nauwelijks voordeel uit halen (8-5 na 13 beurten). Vanaf beurt veertien kwam onze ploegmakker dan toch eindelijk op toerental met een reeks van 1,3,1,1,2,1, maar daarmee had hij een slapende hond wakker gemaakt, want Geert antwoordde gelijkertijd tegen met onder meer tweemaal vier stuks (17-15 na 19 beurten). Marc’s opflakkering was dus een maat voor niets geweest, en bovendien had Geert nu na dit rondje spierballengerol mentaal voordeel. Marc begon nu - te veel - driehoekjes (waar hij toch een patent op heeft) te missen, en dan weet je al halvelings dat het niet goed komt. Zeven nulbeurten later stond hij mathematisch al zeven punten in’t krijt (17-19 na 26 beurten), en nog eens zes beurten verder maakte Geert dan - dik verdiend - een einde aan zijn calvarietocht (20-23 in 32 beurten).
■ DRÉ Van Den Schoor (28) – NICK (32)
Onze Nick moest het nu voor de drie punten opnemen tegen Dré, een speler die hij in de eerste beurt van de heenwedstrijd nog een serieuze dreun verkocht met een serie van zestien. Of Dré daar een trauma aan heeft overgehouden, weten we niet zeker, maar het is toch opvallend dat het daarna nog nauwelijks is goed gekomen. Zo is het bv. al zeven competitiewedstrijden geleden dat hij nog eens won. Maar ook bij Nick loopt het een pak minder goed dan in het begin van de competitie. Toen nog continue flirtend met promotie, maar tegenwoordig gemiddeld nog amper 0,7250 spelend. Niettemin beloofde het toch een interessante pot te gaan worden, wat het uiteindelijk ook werd. Niet hoogstaand, verre van zelfs, maar wel bijzonder spannend. Vanaf het begin werd meteen duidelijk dat beide spelers kampten met een vorm- en vertrouwensprobleem. Aanvankelijk kon Dré de schijn nog hoog houden (8-5 na 8 beurten), maar gaandeweg werd het toch steeds duidelijker dat deze match - net als bij Nick - niet voor de heropstanding zou zorgen. Een tsunami aan nulbeurten volgde, en zorgde voor deze weinig tot de verbeelding sprekende tussenstanden (10-9 na 15 beurten, 10-11 na 20 beurten, 13-11 na 25 beurten, 17-17 na 30 beurten, 17-20 na 35 beurten en 23-25 na 40 beurten). Nagelbijtend ging het dan in de 42ste beurt naar 23-26, tot onze ploegmakker in beurt 44 plots het licht zag en met één klasseflits (6 stuks) zijn puntenaantal compleet maakte (23-32). Eind goed, al goed.
Guy stond vanavond tegenover Tony, een speler die hij in de heenronde al eens had verslagen in amper 19 beurten. Dat was toen natuurlijk, maar ook nu was hij na drie opeenvolgende winstpartijen (waarvan twee in 21 beurten) torenhoog favoriet om ons meteen op voorsprong te zetten. Maar na een veelbelovende start (2-4 na 4 beurten) ondervond onze ploegmakker jammer genoeg hoe grillig een vormcurve kan zijn. Guy scoorde tijdens de volgende dertien beurten slechts één schamel puntje, maar gelukkig deed Tony het met twee stuks al niet veel beter (4-5 na 17 beurten). Maar er was beterschap op komst. Weliswaar met wat hulp van de biljartgoden, maar met onder meer twee duootjes was hij even later toch al aardig op weg richting overwinning (4-11 na 24 beurten). Tony probeerde nog wanhopig terug te vechten, maar kwam hoe langer hoe meer in een uitzichtloze situatie te zitten (6-15 na 32 beurten). Guy kon de zegebloemen nu al ruiken, maar onder het motto ‘de laatste loodjes wegen het zwaarst’ duurde het nog twaalf ellelange beurten alvorens de 0-1 voorsprong een feit was. En dit na een toch nog sterke eindsprint van Tony (13-17 in 44 beurten).
■ PATRICK De Maesschalck (21) – MARCO (25)
Vorig seizoen liet Marco nog zien (in 19 beurten) dat hij de sterkste was in deze ‘clash of the captains’, maar dat was toen nog naar 21 te spelen punten. Nu dus naar 25 punten, wat toch een heel andere uitdaging is. Vanaf het prille begin legden beide spelers er meteen de pees op. Marco met een reeksje van 1,4,2 (4-7 na 3 beurten), en Patrick met twee triootjes (7-8 na 6 beurten). Na een triootje in beurt 9 kwam Marco dan voor het eerst mathematisch aan de leiding (7-12), maar kwam dan aansluitend in een mindere periode terecht. Het scoren verliep nu wat moeizamer, maar Patrick kon daar niet echt van profiteren (9-12 na 13 beurten, 12-14 na 16 beurten en 13-17 na 21 beurten). Beide spelers hielden de spanning er dus stevig in en gaven elkaar geen duimbreed toe, tot onze ploegmakker dan ‘out of the blue’ een mooie serie van zes bijeen knalde (14-23 na 22 beurten). Patrick kwam de klap (begrijpelijk) niet meer te boven, en vijf beurten was zijn lot - na een moedige strijd - bezegeld (14-25 in 27 beurten). Wederom een knappe prestatie van onze captain, dik verdiend bekroond met zijn vierde ‘man van de match’ notering. Waar zitten al die criticasters nu die beweren dat hij die 25 punten niet aankan?
■ MARC (28) – GEERT Verreet (23)
Marc moest het nu opnemen tegen de op papier moeilijkste tegenstrever van de avond, Geert Verreet. Geert is met een gemiddelde van 6,47 punten per wedstrijd ook dit seizoen weer puntenpakker bij uitstek in zijn team, en eindigde de vorige twee seizoenen niet voor niets op een 3de en 4de plaats in het individuele klassement. Marc was er dus niet gerust in, maar tot zijn grote verbazing leek Geert zijn dagje niet te hebben. Geert kwam lange tijd amper tot scoren, maar Marc kon daar - ondanks een goed begin (5-2 na 3 beurten) - nauwelijks voordeel uit halen (8-5 na 13 beurten). Vanaf beurt veertien kwam onze ploegmakker dan toch eindelijk op toerental met een reeks van 1,3,1,1,2,1, maar daarmee had hij een slapende hond wakker gemaakt, want Geert antwoordde gelijkertijd tegen met onder meer tweemaal vier stuks (17-15 na 19 beurten). Marc’s opflakkering was dus een maat voor niets geweest, en bovendien had Geert nu na dit rondje spierballengerol mentaal voordeel. Marc begon nu - te veel - driehoekjes (waar hij toch een patent op heeft) te missen, en dan weet je al halvelings dat het niet goed komt. Zeven nulbeurten later stond hij mathematisch al zeven punten in’t krijt (17-19 na 26 beurten), en nog eens zes beurten verder maakte Geert dan - dik verdiend - een einde aan zijn calvarietocht (20-23 in 32 beurten).
■ DRÉ Van Den Schoor (28) – NICK (32)
Onze Nick moest het nu voor de drie punten opnemen tegen Dré, een speler die hij in de eerste beurt van de heenwedstrijd nog een serieuze dreun verkocht met een serie van zestien. Of Dré daar een trauma aan heeft overgehouden, weten we niet zeker, maar het is toch opvallend dat het daarna nog nauwelijks is goed gekomen. Zo is het bv. al zeven competitiewedstrijden geleden dat hij nog eens won. Maar ook bij Nick loopt het een pak minder goed dan in het begin van de competitie. Toen nog continue flirtend met promotie, maar tegenwoordig gemiddeld nog amper 0,7250 spelend. Niettemin beloofde het toch een interessante pot te gaan worden, wat het uiteindelijk ook werd. Niet hoogstaand, verre van zelfs, maar wel bijzonder spannend. Vanaf het begin werd meteen duidelijk dat beide spelers kampten met een vorm- en vertrouwensprobleem. Aanvankelijk kon Dré de schijn nog hoog houden (8-5 na 8 beurten), maar gaandeweg werd het toch steeds duidelijker dat deze match - net als bij Nick - niet voor de heropstanding zou zorgen. Een tsunami aan nulbeurten volgde, en zorgde voor deze weinig tot de verbeelding sprekende tussenstanden (10-9 na 15 beurten, 10-11 na 20 beurten, 13-11 na 25 beurten, 17-17 na 30 beurten, 17-20 na 35 beurten en 23-25 na 40 beurten). Nagelbijtend ging het dan in de 42ste beurt naar 23-26, tot onze ploegmakker in beurt 44 plots het licht zag en met één klasseflits (6 stuks) zijn puntenaantal compleet maakte (23-32). Eind goed, al goed.
|
|